Ամուսինը լքեց չխնամված և գիրացած կնոջը, բայց հետո նրանք հանդիպեցին 1 տարի անց…Ուղիղ 1 տարի առաջ հեռացա կնոջիցս: Թողեցի նրան, որովհետև ծանոթացել էի երիտասարդ և հմայիչ աղջկա հետ, ում կողքին ինձ եռանդով լի և ցանկալի էի զգում: Կինս շատ էր կոպտացել, մարմինը ծածկվել էր ցելյուլիտով, զոլերով, մեծ ավելորդ քաշ ուներ:
Կինս մոռացել էր կոսմետիկայի և օծանելիքի մասին: Նա այլև չէր կատարում խնամքի տարրական պրոցեդուրաներ. մանիկյուր, հարդա րում…Այդ ամենը բացասաբար էր ազդում ինձ վրա: Այլևս չկար այն կինը, ում ես սիրահարվել էի: Եվ ես գնացի:
Այսօր լրացավ մեր բաժանության 1 տարին: Եվ հենց այսօր ես տեսա նախկին կնոջս և չհավատացի աչքերիս. որքան լավ տեսք ուներ նա:
Գեղեցիկ, խնամված, նիահարած, կարճ ընդգծող զգեստով…չի կարող պատահել: Ես հրաժարվում էի հավատալ, որ այդ նա է:Կինս նման չէր երեք երեխաների, ԻՄ երեք երեխաների մորը, և սկսեցի մտածել, թե ինչ է իրականում տեղի ունեցել: Երևի, երբ նա ինձ հետ էր, ժամանակ չուներ մարզասրահ գնալու համար, քանի որ իրեն ամբողջովին նվիրել էր ինձ ու երեխաներին:
Նա հավաքում և լվանում էր մեր բոլորի հետևից: Բայց գուցե նա հենց այն ժամանակ էր երջանիկ…Նա բազմիցս էր ասում, որ երազում է մեծ ընտնաիքի մասին, ուզում է երեխաների և ամուսնու մասին հոգ տանել, խնամել նրանց…Գուցե նրա կյանքն այն ժամանակ հիա նալի էր, իսկ ես չկարողացա գնահատել դա:
Ես միայն մի բան կարող եմ ասել. ես գիտեմ, թե ինչ է նշանակում, երբ տանը կա իսկական կին, և ես կորցրեցի նրան, բաց թողեցի իմ երջանկությունը: Ներքին գեղեցկությունը փոխեցի արտաքինի հետ: Կինս արդեն գտել է մեկին, ով իրեն սպասուհու պես չի վերաբեր վում, թույլ է տալիս հոգ տանել նաև իր մասին: Արդեն ուշ է ինչ-որ բան փոխելու համար…
