Ամուսինս ասաց, որ երեխան, որին կրում եմ կրծքիս տակ իրենը չէ․․․ Ես պապանձվեցի, չգիտեի ինչ ասեմ

Ես ու ամուսինս այդքան էլ չէինք սիրում խնջույքներ,մենք ավելի շատ սիրում էին զբոսնել,տեսարժան վայրեր գնալ:Կես տարի հետո մենք ամուսնացանք և անմիջապես տեղափոխվեցինք ամուսնուս տուն.նա մեծ 4 սենյա-կանոց բնակարան ուներ,պապիկից էր ժառանգություն ստացել:

Մենք հանգիստ ապրում էինք,սակայն երեխա չունեինք,չէր ստացվում:Ես մի քանի անգամ ստուգվել էի, բժիշկ-ներն ասում էին,որ ես լիովին առողջ եմ:Ժամանակի ընթացքում ես սկսեցի նրան համոզել,որ պետք է ստուգվել:

Նա տվեց բոլոր անհրաժեշտ անալիզները,պարզվեց,որ պատճառը հենց ինքն էր:Ես սկսեցի ամուսնուս հետ գնալ եկեղեցի,աղոթում էի,խնդրում Աստծուց օգնություն:Մի օր ես իմացա,որ երեխայի եմ սպասում: Ուրա-խությանս չափ ու սահման չկար,մտածում էի,որ ամուսինս էլ կուրախանա:Ամուսինս սկսեց գոռգռալ,ասաց,որ իրեն հիմարի տեղ եմ դրել,դավաճանում եմ,ինքը երեխա ունենալ չի կարող:Նա ինձ դուրս արեց տնից և ասաց, որ հետքս անգամ չերևա այդ տանը,երեխային նա երբեք չի ընադունի:Նա ինքը կդիմի ամուսնալուծության հա-մար:

Ես կարողացա մի խղճուկ բնակարան գտնել,գումար չունեի:Ինձ համար շատ դժվար էր,սակայն ամուսնուս ես չդիմեցի:Անցավ 3 տարի,ես նկարեցի աղջկաս և որոշցի կիսվել աղջկաս նկարոց համացանցում:Մեկ օր անց նախկին ամուսինս զանգահարեց ինձ,թույլտվություն խնդրեց հյուր գալու համար:Անկեղծ ասած նրան չէի ուզում տեսնել,սակայն համաձայնեցի:Նա եկավ և ասաց,որ զղջում է,հիմար է եղել,քանի որ աղջիկը շատ նման է իրեն:

Ինձ համար շատ վիրավորական էր,քանի որ ես նրան չէի դավաճանել,իսկ նա ինձ շատ էր վիրավորել:Ես նրան ո՛չ կարող էի ներել ո՛չ էլ կարող է հավատալ:Ես նրան ասացի դրա մասին,սակայն նա սկսեց լացել,ասաց,որ զղջում է,որ ուզում է տեսնել աղջկան:Ես թույլ տվեցի նրան հանդիպել աղջկա հետ,չնայած նրան,որ հասկանում էի,որ աղջիկս նրան չի ների:

Մենք նստեցինք աղջկաս հետ միասին.ես ամեն բան պատմեցի նրան:Այդ ժամանակ հայտնեց նախկին սկե-սույրս,նրա մոտ հանկարծ սեր էր առաջացել դեպի իր թոռնուհին:Ես միայն մի հարց ունեի,իսկ ու՞ր էին այդ սիրող հայրն ու տատիկը,երբ աղջիկս հիվանդ էր,երբ ես նրան ինձ հետ աշխատանքի էի տանում:

Այժմ,երբ նա արդեն մեծ աղջիկ է,ձեզ մոտ ծնողական զգացմունքներ են առաջացել:Չեմ կարող ես նրանց ներել,չեմ ուզում,նրանք ինձ լքեցին իմ ամենադժվար պահին:Որոշ ժամանակ անց ես ծանոթացա մի լավ տղամարդու հետ:Նա սիրում է և՛ ինձ և՛ աղջկաս:Աղջիկս նրան հայրիկ է ասում:Երեխային չես կարող խաբել,նա զգում է,թե իր հանդեմ ինչպես են վերաբերում:

Ես շուտով երկրորդ երեխայիս կունենամ,ինձ մոտ ամեն ինչ լավ է:Հավատացեք ձեր արազատներին,գնահատեք նրանց:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS