Ամուսնուս հարազատները մեր մասին լսել անգամ չեն ուզում․ Նրանք ատում են մեզ միայն նրա համար, որ․․․

Ամուսնուս հարազատները մեր մասին լսել անգամ չեն ուզում․ Նրանք ատում են մեզ միայն նրա համար, որ․․․

Ամուսինս գյուղից է, նա ունի մոտ 300 բարեկամ: Երբ մենք որոշեցինք ամո ւսնանալ, սկսեցինք գումար կուտա-կել հարսանիքի համար: Սակայն թաքցրեցինք այդ փաստը բոլոր բարե կամներից: Սպասվող միջոցառման մա-սին գիտեին միայն մեր ընտանիքները:

Ամուսնուս ընտանիքում այսպես է ընդունված. կազմակերպում են շատ մեծ և շքեղ հարսանիք, նշում են 2-3 օր, սակայն հյո ւրերը բոլորն էլ հասարակ մարդիկ են, ով ինչ կարողանո ւմ նվիրո ւմ է. մեկը՝ մի պարկ կարտոֆիլ, մյուսը սեփական ձեռքերով պատրաստած ծաղկամաններ…

Իսկ հարսանիքից հետո մնում է միայն վարկ, որը հետո տարիներով են մարո ւմ:Իսկ մենք այդպես չէինք ուզում, և դրա համար էլ որոշե ցինք, որ հարսանիքը կլինի շատ փոքր, ներկա կլինեն 12-15 հոգի, իսկ հետո կմեկնենք հանգստի:

Այդպես էլ արեցինք. առավոտյան օրինականացրեցինք մեր հարաբերությունները, վերցրեցինք տեղեկանքը, մի քանի ժամ անցկացրեցինք սրճարանում՝ մեր ծնողների և ամենամտերիմների հետ, իսկ գիշերը մեկնեցինք հան-գստի:Այժմ ամուսնուս բարեկամները ատում են ինձ. ամեն հանդիպման ժամանակ նրանք երեսով են տալիս, որ իրենց չենք հրավիրել, ինձ չեն բարևում և անտեսում են, երբ հանդիպում ենք սկեսուրիս տանը:

Հիմա սկեսուրս էլ է սկսել նմանատիպ խոսակցություններ,ասում է,որ ամոթով մնացին,հանգստի գնալու փոխա-րեն պիտի հարսանիք անեինք:Բայց մի՞թե մենք սխալ ենք, եթե ցանկա ցանք մեր գումարը ծախսել մեր հաճույքի համար, այլ ոչ թե հարյո ւրավոր բարեկամների կերակրելու: Չէ որ մեր հար սանիքը՝ մեր օրն է, մեր տոնը, այլ ոչ թե նրանց:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS