-Ապեր, արի մամային էս բուլկիից տանենք, ես իմ բուֆետի փողով կառնեմ, մաման չամիչով բուլկի շատա սիրում․․․Խանութի 100 տարվա վաճառող եմ, բայց սենց բան առաջին ագամ եմ տեսնում

-Ապեր, արի մամային էս բուլկիից տանենք, ես իմ բուֆետի փողով կառնեմ, մաման չամիչով բուլկի շատա սիրում․․․Խանութի 100 տար վա վաճառող եմ, բայց սենց բան առաջին ագամ եմ տեսնում։Ես խանութում վաճառող եմ աշխատում: Օրվա ընթացքում հազար տես ակ հաճախորրդա մտնում խանութ:

Երկու օր առաջ մի դեպք պատահեց, որ մտքիցս դուրս չի գալիս: Խանութ մտան երկու տղա երեխա; Արտաքինից իրար շատ նման էին: Ենթադրեցի, որ ախպերներ են: Կլինեին մոտ 12-13 տարեկան: Լսեցի, որ մեկը մյուսին ասեց. Ապեր արի մամայի համար էս բուլկիից տանենք, մաման չամիչով բուլկի շատա սիրում:

-Բայց իմ մոտի փողը չի հերիքի:

-Ոչինչ ես իմ բուֆետի փողով կառնեմ, մաման շատ կուրախանա, չամիչով բուլկի շատա սիրում: Ընտրեցին ամենափամփլիկ բուլկին:

Ես կասսայի աշխատողին աչքով արեցի, որ գումարը չստանա: Տղաները մոտեցան կասսային, ուզում էին վճարել, կասիրն ասեց.

-Արդեն ստացածա: Երեխեքը իրանց շուրջը նայեցին զարմացած, ուզում էին հասկանան,թե ո՞վ կարող էր ստացած լինել:Կասիրն ասեց, որ բուլկին ու էլի որոշ քաղցրավենիք խանութի տնօրինության կողմից ուղարկվում է նրանց մայրիկին: Տղաներն ուրախությունից շփոթ վեցին.

-Ապեր, մաման ոնց կուրախանա, հիշու՞մ ես երեկ ասում էր, որ վաֆլիա ուզում:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS