Արդեն 70 տարեկան եմ ու մինչև վերջերս կարծում էի, թե զավակներս ինձ շատ են սիրում, սակայն․․․

Արդեն 70 տարեկան եմ ու մինչև վերջերս կարծում էի, թե զավակներս ինձ շատ են սիրում, սակայն․․․ Ես 70 տարեկան եմ ունեմ եր-կու դուստր: Մինչև վերջին ժամանկները ես կարծում էի, որ իմ զավակներն ինձ շատ են սիրում, սակայն հասկացա, որ սխալվել եմ:

Նրանք ամեն օր կարող են ասել, թե որքան շատ են ինձ սիրում, սակայն նրանց գործողությունները այլ բանի մասին են վկայում: Վեր-ջերս ես լուրջ առողջական խն դիրներ ունեցա և գրեթե ողջ օրը անցկացում էի մահճ ակալում պառկած: Ինձ խնամք էր հար կավոր, բայց դուստրերիս մտքով անգամ չէր անցնում զբաղվել իմ խնամքով:

Նրանք զանգահարում էին ու արդարանում,որ զբաղված են այս կամ այն գործով և չեն կարողանում գալ ինձ տեսության, մինչդեռ ես նրանց օգնության կարիքը շատ ունեի:Իմ խնամքով զբաղվում էր հարևա նուհիս: Մի օր, երբ վերջապես ավագ դուստրս այցի եկավ,
տեսնելով հարևանուհուս ասաց.

-Ինչ լավ է, որ դուք կարողանում եք օգնել, ես շատ զբաղված եմ ու չեմ հասցնում գալ և ասացեք, որքան վճարեմ ձեզ,որ շարունակեք խնամել մայրիկիս:

-Ի՞նչ եք ասում ի՞նչ գումար, ես հաս կացա, որ նա պառ կած է և խնամող չունի, և որոշեցի օգնել,- պատաս խանեց հարևանուհիս

-Լավ, լավ, մի ձևաց րեք, հի մա բարի մարդ չկա, բոլորն էլ փողի համար են ինչ որ բան անում:

Ես սաստիկ ամաչեցի իմ դստեր պահվածքից: Միթե՞ նրա համար ամեն ինչ փողով է չափվում այս կյանքում:

Միթե՞ ես սխալ եմ դաստիարակել:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS