Եթե ես լինեի Աստված, աշխարհում ոչ մի տեղ պատերազմ չէր լինի, բոլոր հայրերը տանը կլինեին․․․Աշակերտիս շարադրությունը կարդ ալիս արցունքները հոսում էին աչքերիցս։Ես արդեն քսան տարի տարրական դպրոցի ուսուցիչ եմ։ Եվ ես շատ բանի միջով եմ անցել, տարբեր երեխաներ եմ դաստիարակել։
Հիմա աշխատում եմ հինգերորդ դասարանցիների հետ, վերջերս նրանց հանձնարարեցի շարադրություն գրել ազատ թեմայով։Տանը
ստուգում էի ու աշակերտներից մեկի շարադրությունը մինչև հոգուս խորքը հուզեց ինձ: Նա գրել էր.
«Եթե ես լինեի Աստված, այս աշխարհը մի փոքր այլ կլիներ:
Եթե ես լինեի Աստված, կվերադարձնեի ընկերոջս մայրիկին, քանի որ իմ ընկերը տխրում է առանց մոր։ Հիվանդությունը տարավ նրան։ Եթե ես լինեի Աստված, բոլոր երեխաները մայր կունենային, և ոչ ոք չէր հի վանդանա: Եթե ես լինեի Աստված, աշխարհում ոչ մի տեղ պա տերազ մներ չէին լինի, բոլոր հայրերը տանը կլինեին:
Մեր ներքևի հարեւանին երեխա կտայի,շատ են ուզում։ Այնպես կանեի, որ մարդիկ ավելի բարի լինեին։ Ինձ դուր չի գալիս, որ մեր դաս արանի Սոնային նեղացնում են: Երեկ կանգառում մի տղա հրեց պապիկին, նա ընկավ: Ես օգնեցի նրան վեր կենալ, պապիկը ոտքը ցա վեցրել էր: Ուղղակի չեմ հասկանում, թե ինչու է մեր աշխարհն այսպիսին, երբ Աստված կա:
