Ես քանդեցի որդուս ընտանիքը նրան ամուսնացնելով ընկերուհուս դստեր հետ․․․

-Մի կաթիլ անգամ չեմ ափսոսում,- ասում է Իրինան․

-Օլյային սիրում եմ այնպես, ինչպես իմ հարազատ աղջկան։ Նա և Վանյան հրաշալի զույգ են։ Երբ տղաս ապ-րում էր այդ Մարինայի հետ, իմ հոգում իսկապես անհանգստություն էր տիրում, նա միայն փող պոկելու գործում էր լավ։ Իսկ Օլյան և հրաշալի տնային տնտեսուհի է և իմ թոռնիկներիս է լավ խնամում, իսկ Վանիայի կյանքում վերջապես հանգստություն է տիրում։ Թող բոլորը մտածեն, որ ես չար սկեսուր եմ, և որ ես քանդեցի որդուս ըն-տանիքը, կարևորն այն է, որ բոլորը հիմա երջանիկ են։

Վանյան՝ Իրինայի որդին է, որն աշխատում էր գործարանում որպես փականագործ, ապրում էր ծնողների հետ, ընդհանուր առմամբ բավականին լավ տղա էր: Երբեմն նա նույնիսկ դուրս գալով ընկերների հետ, անգամ ալ-կոհոլ չէր օգտագործում:Իրինան հիշեց

-Երբ նա Մարինային բերեց տուն, ես միանգամից հասկացա, որ մենք այլևս նորմալ կյանք չենք ունենա։ Ես և ա-մուսինս միասին առաջարկեցիք նրանց ապրել մեզ հետ, քանի որ մեր բնակարանը չորս սենյականց էր։ Այդ տա-րին մեզ համար սարսափելի էր։ Նա միշտ նստած էր դժգհ դեմքով, տանը ոչ մի գործով չէր օգնում: Նա քնում էր մինչև կեսօր, իսկ Վանիային ես էի ճանապարհւմ աշխատանքի:

Նա ինչ-որ տեղ գնում և ամբողջ օրվա ընթաց-քում տուն չէր գալիս, իսկ Վանյան աշխատանքից գալով, տեսնում էր, որ նա տանը չէ, այլ զբոսնում է ընկերու-հիների հետ:Երիտասարդներին դուր չէր գալիս, որ Իրինան իրենց ուղղություն է ցույց տալիս և նոր տարուց առաջ նրանք սկսեցին ապրել վարձով բնակարանում։

-Նրա հետ ապրելով Վանյան շատ էր նիհարել: Նիհար, մռայլ, մեկ մեքենան էր փչանում, մեկ խնդիրներ ուներ աշխատանքի վայրում, իր մասին բոլորովին մոռացել էր։ Մի անգամ էլ այնպես էին կռվել, որ բանը հասել էր ծեծկռտուքի։

Իրինան մանկուց էր ճանաչում Օլիային, նա յոթ տարով փոքր էր Վանիայից։

-Մարինան չէր ցանկանում շփվել մեզ հետ, իսկ ես տոնական օրերին Լյուդային և իր դստերը՝ Օլիային հրավի-րեցի մեր տուն՝ արձակուրդները մեր տանն անցկացնելու համար, և այսպես էլ մի անգամ Վանյան տեսավ նը-րան։ Խոսքը խոսքի հետևից նրանք գտան ընդհանուր լեզու և ամեն ինչ ստացվեց հենց այնպես ինչպես ես ե-րազել էի դեռ նրանց փոքր տարիքից։

Վանյան գնալով տուն տեսավ Մարինային, որն ինչպես միշտ զբաղված էր հեռախոսով։ Նա անգամ չէր էլ աշխա-տում, բայց ամեն օր գումար էր պահանջում՝ գեզեցկության սրահների,սրճարանների և լավ ժամանակ անցկաց-նելու համար։ Եվ Վանյան հանկարծ հիշեց Օլյային, թե ինչպես էր իր մորն օգնում խոհանոցում, որը շատ աշխա-տասեր էր և ուներ շատ նպատակներ։

-Իսկ ի՜նչ եմ արել ես՝ ուղղակի ծանթացրել եմ նրանց,- ասում է Իրինան․

-Վանյան ինքն էլ ամեն ինչ տեսնում էր։ Նա ամուսնալուծվեց Մարիայից, փառք աստծո երեխաներ չունեին։ Նա սկսեց ապրել Օլյայի հետ և ամեն ինչ ընկավ իր տեղը․ Աշխատանքի վայրում ամեն ինչ կարգավորվեց, նրանք միասին գնեցին նոր ավտոմեքենա, իսկ հիմա օգնում եմ նրանց մեծացնել իրենց զույգ երեխանեին։

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS