Երբ ասացի, որ վատ եմ զգում ու պետք է գնամ հիվանդանոց, սկեսուրս վրաս լցրեց եռացող ապուր՝ ասելով․ Վերջ տուր, քո փոխարեն ոչ ոք․․․Հղիության յոթերորդ ամսում արդեն հասկանում էի, թե ինչ է նշանակում ամեն ցավ։ Առավոտյան սկսված մեջքի ցավը կեսօրին վերածվել էր անտանելի տառապանքի։ Հենվելով խոհանոցի սեղանին՝ ասացի․ «Լավ չեմ զգում, պետք է գնամ հիվանդանոց»։ Բայց սկեսուրս, կանգնած վառարանի մոտ, նույնիսկ ինձ չնայեց ու խիստ պատասխանեց․ «Ոչ մի տեղ չես գնա, մինչև ճաշը պատրաստ չլինի․ նոր սերունդը ամեն ինչ չափազանցում է»։
Երբ ցավերը ուժեղանում էին, սկսեցի վախենալ երեխայիս համար։ Երբ փորձեցի քայլ անել դեպի դուռը, սկեսուրս բռնեց ձեռքս այնքան ուժեղ, որ ցավ զգացի։ Նա շշնջաց․ «Չեմ թողնի, որ քո քմահաճույքներով մեզ ամոթի ենթարկես հիվանդանոցում»։ Ցավից արդեն թուլ անում էի, փորձում էի պաշտպանվել, բայց ամեն ինչ մի ակնթարթում տեղի ունեցավ։ Զայրույթի պահին նա վերցրեց եռացող ապուրով կաթսան ու թափեց վրաս։
Ես ընկած էի հատակին՝ զգալով սարսափելի այրող ցավ կրծքավանդակում ու որովայնում։ Միակ միտքս այն էր, որ երեխան ապրի։ Այդ պահին խոհանոց մտավ ամուսինս։ Տեսնելով ինձ հատակին ընկած ու իր մորը՝ դատարկ կաթսայով, նա շոկի մեջ էր։ Անմիջապես ինձ բարձրացրեց ու տարավ հիվանդանոց։ Մինչ բժիշկները զբաղվում էին ինձնով, նա սպասում էր միջանցքում, իսկ երբ բժիշկը ասաց․ «Եթե մի փոքր էլ ուշանայիք, կարող էինք կորցնել և՛ մորը, և՛ երեխային», ես լիովին հասկացա իրավիճակի սարսափը։
Մի քանի օր անց, երբ արդեն գիտակցության էի եկել հիվանդանոցում, իմացա, որ ամուսինս բողոք է ներկայացրել իր սեփական մոր դեմ։ Նա դիմել էր ոստիկանություն՝ հղի կնոջը միտումնավոր վնասելու համար։ Այդ որոշումը, թեև անսպասելի էր, ինձ հանգստություն տվեց։ Շուտով սկեսուրս եկավ հիվանդանոց՝ աչքերում արցունքներով։ Նա ներողություն էր խնդրում՝ ասելով, որ պարզապես ուզում էր օգնել ու մտածել է, թե ես ձևացնում եմ։
Հիմա, նայելով այդ կնոջը, ով նստած է դիմացս՝ կոտրված վիճակում, ես միայն լռում եմ։ Նա խնդրում է, որ ամուսինս հետ վերցնի բո ղոքը՝ լացելով․ «Ես այդ երեխայի տատիկն եմ»։ Մի կողմում իմ ապրած բռնությունն է, մյուս կողմում՝ փլուզված ընտանիքի մնացորդն երը։ Թեև կանգնած եմ ընտրության առաջ՝ պաշտպանել ինձ ու երեխայիս, թե ներել, մի բան հաստատ գիտեմ՝ այն ցավը, որ ապրել եմ, երբեք չեմ մոռանա։
