Երբ ընդամենը յոթ տարեկան էի, ծնողներիս մահճակալի տակից մի տուփ սնիկերս գտա․ Երբեք չեմ մոռանա այդ օրը․․․

Երբ ընդամենը յոթ տարեկան էի, ծնողներիս մահճակալի տակից մի տուփ սնիկերս գտա․ Երբեք չեմ մոռանա այդ օրը․․․Այս պատ-
մությունը տեղի է ունեցել 90-ականների սկզբին, այդ ժամանակ 7 տարեկան էի: Հիշում եմ, որ «Սնիկերս», «Մարս» և նմանատիպ
այլ կոնֆետները նոր էին դուրս եկել վաճառքի:

Որքան էինք ուրախանում, երբ աշխատավարձի օրը հայրիկս տուն էր վերադառնում և մեզ տալիս երկար սպասված կոնֆետը: Մի
օր էլ, Ամանորից 2 օր առաջ, ծնողներիս մահճակալի տակից պատահաբար մի մեծ տուփով սնիկերս գտա: Աստված իմ, աչքերիս
առաջ ամեն ինչ սևացավ…

Ամբողջ օրը էլ ոչ մի բանի մասին չէի կարողանում մտածել:Երեկոյան ծնողներս գնացին իրենց ընկերների տուն, իսկ ես անցա գոր-
ծի: Մահճակալի տակից հանեցի տուփը և սկսեցի ուտել՝ հենց հատակին նստած:

9-երորդն արդեն մի կերպ էի ուտում:Այդ գիշեր քիչ էր մնում մшհшնшյի սրտխшռնոցից: Բարձրացավ ջերմությունս, իսկ առավոտյան
ինձ տեղափոխեցին ինֆեկցիոն հիվшնդшնոց, որտեղ էլ դիմավորցի Նոր տարին:Դրանից հետո էլ տանել չեմ կարողանում սնիկերսի
համը, նույնիսկ հոտը զզվանք է առաջացնում, այն ինձ մոտ ասոցացվում է հիվանդանոցի պալատի հետ:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS