Երբ իմ խանութից սկսեցին անհետանալ թանկարժեք ապրանքներ, մտածեցի, որ աշխատակիցները գողանում են, բայց անվտանգությ ան տեսախցիկների տեսագրությունները դիտելուց հետո սարսափեցի․․․
Ես այս փոքրիկ խանութը վարում էի ինչպես իմը. ես տեսադաշտից ճանաչում էի յուրաքանչյուր դարակ, յուրաքանչյուր տուփ, ապրան քի յուրաքանչյուր փաթեթ։ Այնպես որ, երբ թանկարժեք ապրանքները սկսեցին անհետանալ, սկզբում մտածեցի, որ դա պատահականու թյուն է, ապա՝ որ աշխատակիցներից մեկը գողանում է, քանի որ միայն աշխատակիցներն ունեին հեշտ մուտք դեպի պահեստ և կարող էին աննկատելիորեն փոխանակել տուփերը։
Ես ուղղակիորեն հարցրի նրանց՝ անձնակազմի սենյակում, ստիպելով ժպտալ, որպեսզի չփչացնեմ տարիներ շարունակ ինձ հետ աշխ ատող մարդկանց տրամադրությունը, բայց ես միայն շփոթված հայացքներ և հավաստիացումներ ստացա, որ նրանք ներգրավված չեն։ Դա վիրավորական և նվաստացուցիչ էր, քանի որ միշտ ամենաթանկ ապրանքներն էին անհետանում. տասը տեսակի պանրից գողը միշտ ընտրում էր ամենաթանկ և բարձրակարգը, տասը տուփ սուրճից՝ ամենաբարձր որակին և ամենաթանկին։
Իմ համբերությունը սպառվեց, ուստի ես մի քանի շաբաթ հավաքեցի տեսախցիկների բոլոր տեսագրությունները, տպեցի էկրանի կադ րեր և տարա ոստիկանություն։ Մտածեցի. թող մասնագետները լուծեն սա, թող գտնեն գողին և վերադարձնեն իմ ապրանքները, կամ գոնե բանտ նստեցնեն այն մարդուն, ով այդքան անամոթաբար խլում էր ուրիշների իրերը։
Բայց երբ ոստիկանությունը վերանայեց կադրերը, մենք բոլորս տեսանք մի բան, որին երբեք չէինք սպասում անվտանգության գրասե նյակում, մի բան, որը շատ ավելի վատ էր, քան սովորական գողությունը։
Կադրում միշտ հայտնվում էր անվասայլակով մի կին, որը դանդաղորեն գլորվում էր դարակների միջև, ժպտում էր աշխատակիցներին և ստանում մարդկանցից համակրելի հայացքներ. նա օգնություն էր խնդրում վերևի դարակից ինչ-որ բան վերցնելու համար, շնորհակ ալություն էր հայտնում նրանց, երբեմն խաղային զրուցում էր դրամարկղի աշխատողի հետ, և ոչ ոք, ոչ ոք ուշադրություն չէր դարձնում նրա անվասայլակին որպես գաղտնի պահեստավորման վայր։
Տեսանյութում երևում է, թե ինչպես է նա զգուշորեն դնում ամենաթանկ պանիրները և լավագույն սուրճի տուփերը մանկասայլակի զա մբյուղի մեջ, ապա հմտորեն թաքցնում դրանք վերմակի կամ պայուսակի տակ։ Երբեմն նա շեղում է վաճառողի ուշադրությունը՝ խնդր ելով ստուգել գինը կամ զանգահարել մենեջերին։ Բոլոր անցորդները անհարմար էին զգում նայելիս և ստուգելիս. չէ՞ որ նրանք նայում էին հիվանդ կնոջ, որը արժանի էր օգնության և կարեկցանքի։
Ամենացավալին այն է, որ պարզվեց, որ նա հաշմանդամ չէր. նրա շարժումները և տեսանյութը, որտեղ նա հանգիստ դուրս է գալիս խա նութից առանց մանկասայլակի, հստակեցնում են, որ սա ուշադիր կազմակերպված փոխարինում էր։
Ոստիկանությունը խոստացավ զգուշորեն գործել. նրանք գիտեին, որ հաշմանդամություն և գողություն կեղծելու մեղադրանքը հանրա յին բողոք կառաջացնի, և նախքան որևէ գործողություն ձեռնարկելը սկսեցին ապացույցներ հավաքել, կրկնվող կադրերը փաստաթղթ ավորել և վկաներ փնտրել։
