Երկու դուստր եմ մեծացրել, նրանց տվել եմ ամեն ինչ, օգնել եմ ամեն հարցում, բայց երբ ես օգնության կարիք ունեյի․․․

Ես երկու աղջիկ ունեմ՝ 48 և 40 տարեկան:Նրանց պահել եմ այնպես,ինչպես կարողացել եմ:Մեծ աղջկաս տվել եմ բնակարանը:Փոքր աղջկաս ոչինչ չէի կարող տալ արդեն,բայց երբ նա երեխա ունեցավ,ես դուրս եկա աշխա-տանքից,որպեսզի կարողանամ նրան օգնել և երեխային պահել: Ամբողջ տան գործերը ես էի անում:Թոռնիկս արդեն մեծացել է,ինքնուրույն կարողանում է ամեն բան անել,իմ կարիքն արդեն չունի:

Այժմ ես առողջական խնդիրներ շատ ունեմ՝ արտրիտ,երիկամների խնդիրներ,լինում են օրեր,երբ ես չեմ կարո-ղանում քայլել:Մեծ աղջիկս 2 երեխա ունի,ամուսնուց բաժանվել է:Նա միշտ բողոքում է,քանի որ մայրը միշտ զբաղված է եղել քրոջ երեխաներով,իսկ իր երեխաների հարցում ընդհանրապես չի օգնել: Փոքր աղջիկս իր հեր-թին բողոքում է,որ ինքն ու ամուսինը ամեն բան 0-ից են ստեղծել,ոչ ոք նրանց չի օգնել:Եթե ուրիշներին մարդիկ ամուսնության առիթով բնակարան էին նվիրում,ապա իրենք վարձով էին ապրում հենց սկզբից:

2 քույրերն էլ կարծում էին,որ մյուսը պետք է հոգ տանի մայրիկի մասին,քանի որ մեկին նա ապահովել է բնակա-րանով,իսկ մյուսին օգնել էր առօրյա հոգսերում:Իսկ դուք ինչ եք կարծում,աղջիկներից ով պետք է խնամեր մորը այս տարիքում:Կա արդյոք այստեղ արդար որոշում:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS