Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Արա Այվազյանի հետ առաջին հանդիպմանը, որ տեղի է ունեցել դեկտեմբերի 7-ին Մոսկվայում, ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը անդրադարձել է ԽՍՀՄ-ին՝ Սպիտակի երկրաշարժի տարելիցի առիթով, ըստ էության, այդպիսով երևի թե բացահայտելով ռեգիոնի և մասնավորապես հայկական պետականության հետ կապված ռուսական քաղաքականության նոր պլաններ:
«Իհարկե, հիշում ենք, որ այսօր Սպիտակի երկրաշարժի տարելիցն է, և մեր ցավակցությունն ենք հայտնում այդ կապակցությամբ: Ես հիշում եմ, թե որքան ընդգրկուն էր արձագանքը տեղի ունեցած ողբերգությանը ԽՍՀՄ-ում: Հույս ունեմ, որ նման բնական աղետների նկատմամբ մեր կոլեկտիվ պատրաստությունն այսօր շատ ավելի բարձր մակարդակում է»,- հայտարարել է Սերգեյ Լավրովը:
Հետաքրքիր է, ինչո՞ւ է Սպիտակի տարելիցը հիշելով, Լավրովը հիշատակում «ԽՍՀՄ ընդգրկուն արձագանքը»: Բանն այն է, որ այդ ընդգրկուն արձագանքում է և այն, որ այդ ժամանակ ադրբեջանական երկաթուղով Հայաս-տան եկող մարդասիրական օգնությունը Բաքվից ուղեկցվում էր աղետի զոհ դարձած Հայաստանին հասցեագր-ված «շնորհավորանքներով», որ գնացքների վրա գրառում էին ադրբեջանցիները: Լավրովը հիշո՞ւմ է դրանք, հիշելով Սպիտակի երկրաշարժն ու «ԽՍՀՄ ընդգրկուն արձագանքը»:
Բանն այն է, որ դա լոկ մեր հիշեցումը չէ Լավրովին, այլ հարցադրում, կապված ռեգիոնալ նոր պլանների հետ, որ արտահայտել է նաև Արա Այվազյանի հետ հանդիպմանը: «Այդպիսով, մենք Կովկասը հակասությունների տա-րածաշրջանի կվերածենք կայունության և ծաղկման տարածաշրջանի՝ ի շահ այնտեղ ապրող ժողովուրդների»,- ասել է ՌԴ արտգործնախարարը՝ խոսելով նոյեմբերի 9-ի եռակողմ համաձայնագրի մասին: Փաստորեն, Կովկա-սը հակասությունների տարածաշրջանից ծաղկուն տարածաշրջանի վերածելուն խանգարում էր հայկական հաղթանակը, և պետք էր դրա չեզոքացումը ռեգիոնալ ծաղկուն և բարգավաճ մթնոլորտը Ռուսաստանի հովա-նու ներքո զարգացնելու համար:
Ահա այստեղ է, որ հարկ է հիշեցնել ԽՍՀՄ արձագանքը հիշող Լավրովին, թե հիշո՞ւմ է արդյոք աղետի ենթարկ-ված հայությանը ուղղված ադրբեջանական «շնորհավորանքները», երբ խոսում է Կովկասը ծաղկուն դարձնելու պլանների մասին: Ավելորդ է հարցնել ընդհանրապես այն մասին,թե տեսե՞լ է արդյոք Սերգեյ Լավրովը, թե այսօր, այս պահին Ադրբեջանում ինչպես է ծաղկում հայ գերիների, ընդհանրապես ամեն հայկականի հանդեպ ատելու-թյունը, անմարդկային վերաբերմունքը և վանդալիզմը: Եթե տեսել է, արդյոք ինչ-որ կերպ արտահայտվե՞լ է ՌԴ արտաքին գործերի նախարարը,կամ մտադի՞ր է արտահայտվել, Բաքվին հորդորելով գործել մարդկային արժեք-ների և տրամաբանության շրջանակում:
Թե՞ նրա հիշողության մեջ թարմ է նաև այն միջադեպը, որ տարիներ առաջ տեղի ունեցավ Բաքվում պաշտոնա-կան միջոցառումներից մեկի ժամանակ՝ իր անվան հիշատակման հաղորդավարական «սայթաքումի» տեսքով, որից հետո, սակայն, ՌԴ ռեգիոնալ քաղաքականության թիրախում եղել են հայկական, ոչ թե ադրբեջանական շահերը:
