կամ հղիությանդ հարցը լուծիր կամ, ինքդ հասկանում ես ինչ նկատի ունեմ․․․ասաց ամուսինս իմանալով հղի-ությանս մասին
Անունս Էլինա է: 10 տարի առաջ ամուսնացած եմ եղել, սակայն այժմ փորձում եմ չհիշել դրա մասին, բայց այսօր ցանկանում եմ իմանալ ինձ չճանաչող մարդկանց կարծիքը:10 տարի առաջ 26 տարեկա էի,ծանոթացա մի տղա-մարդու հետ, ով ինձ ի սկբանե շատ դուր եկավ: Երբ սկսեցինք հանդիպել, իմացա, որ բավականին ունևոր է, 3 բիզնես ունի:
Նա ինձ ինքնամոռաց սիրա հարված էր և շատ շուտ առա ջարկեց ամուսնանալ: Սիրելիս այդ պահին 40 տարե-կան էր, սա իր երրորդ ամուսնությունն էր: Առաջին կնոջից որդի ուներ, իսկ երկրորդից՝ աղջիկ:Վլադն իմ առաջ մի պայման դրեց. ամուսնանում ենք, բայց երեխա չենք ունենում: Նա ասաց, որ երկու երեխաներն իրեն բավա-կան են, արդեն ուզում է հանգիստ ապրել:
Սկզբում ինձ թվում էր, որ դա այնքան էլ վատ չէ: Համա ձայնեցի: Բայց 3 տարի անց երեխա ունե նալու միտքն այլևս հանգիստ չէր տալիս ինձ: Ի վերջո, մայրանալու ցանկությունը հաղթեց: Ես վստահ էի, որ երբ սիրելիս ի-մանա իմ հղիության մասին, նրա սիրտը կհալի, հատ կապես մենք շատ ջերմ հարաբերություններ ունեինք:
Բայց ոչ: Նա անկոտրում էր: Պահանջում էր ազատվել երեխայից: Սպառնաց, որ եթե թողնեմ երեխային, կբա-ժանվի:Հաջորդ օրը իմ հայրական տանն էի: Գնացի մորս մոտ, նա էլ ինձ գրկաբաց ընդունեց՝ մեր հին, 1 սենյա-կանոց բնակարանում: 8 ամիս անց ծնվեց աղջիկս: Նախկին ամուսինս նրան երբեք չի տեսել, ալիմենտներ չի վճարում:
Այժմ ատում եմ բոլոր տղամարդկանց, ինձ թվում է, նրանք բոլորը դավաճաններ են: Հստակ որոշել եմ, որ էլ եր-բեք չեմ ամուսնանա: Շնորհակալ եմ մորս, որ օգնում է երեխայիս հարցում, իսկ ես հանգիստ աշխատում եմ:
Սիրտս ցավում է դստերս համար, որ առանց հոր է մեծանում, բայց ինչ արած…
