Հայրս մահացած ընկերոջ աղջկանը բերեց մեր տուն, նա մեզ միանգամից դուր չեկավ․․․Կարճ ժամանակ անց պարզվեց սարսափելին

Հայրս մահացած ընկերոջ աղջկանը բերեց մեր տուն, նա մեզ միանգամից դուր չեկավ․Կարճ ժամանակ անց պարզվեց սարսափելին։
Հայրս նավաստի է: Տարվա մեծ մասը նա ծովում էր լինում: Չեմ ասի, որ մենք աղքատության մեջ ենք ապրել, բայց երբեք շռայլ կյան-
քով չենք ապրել: Եղբայրս ինձնից 3 տարով մեծ էրև ես նրա հագուստներն էի կրում: Մենք միասին շշեր և մետաղի ջարդոն էինք հա-
վաքում, որպեսզի մեզ համար քաղցրավենիք գնենք:

Երբ հայրիկը արձակուրդ էր ունենում, մեզ իր հետ տանում էր ձկնորսության կամ ամբողջ օրը զբոսնում էինք քաղաքում, որպեսզի
մայրիկը հանգստանա:Բայց մի օր նա հայրենի քաղաքից հեռագիր ստացավ և համբուրեց բոլորիս ու հեռացավ: Ինչքան հեկեկա-
ցինք: Մայրիկը չէր կարողանում մեզ հանգստացնել, քանի որ կարծում էինք, որ նա լքել է մեզ:Անցավ մեկ շաբաթ, և նա վերադար-
ձավ, բայց ոչ միայնակ, այլ մի փոքրիկ աղջկա հետ:

Նա 4 տարեկան էր: Նրա առաջին սերը մահացել էր տուբերկուլյոզից, իսկ փոքրիկ դուստրը մնացել էր մենակ. Նրանք պատրաստ-
վում էին նրան մանկատուն ուղարկել: Հայրիկն էլ տեղեկանալով, գնաց ու նրան բերեց մեր տուն:Մայրիկն անմիջապես գրկեց նրան,
համբուրեց, լողացրեց, կերակրեց ու տարավ քնելու,իսկ հայրիկը նստեց դռան մոտ գտնվող նստարանին և սկսեց լաց լինել:Ես 7 տա-
րեկան էի, եղբայրս ՝ 10, նա մեզ դուր չեկավ ու մենաք հենց սկզբից նրան չսիրեցինք, չնայած դրա համար պատճառ չունեինք:Նա նը-
ման էր ուրվականի, փոքր, գունատ, լուռ: Նա չընդունեց մեր խաղալիքները, չմտավ մեր սենյակ:

Ժամանակն անցավ առանց միջադեպերի. եկավ ամառը:Մեզ թույլ էին տալիս գնալ զբոսնելու, բայց պայմանով, որ աղջկան վերցնենք
մեզ հետ և ուշադիր լինենք: Մենք նրան նստեցնում էինք նստարանին ու տարվում էինք խաղով: Մի օր խաղի թեժ պահին լսեցինք
ճիչեր և ինչ-որ տարօրինակ ձայներ: Զգալով, որ ինչ-որ բան այն չէ, մենք շտապեցինք դեպի նստարանը, որտեղ թողել էինք աղջկան:
Կատաղի շները պատառոտում էին աղջկա խաղալիքը, իսկ նա չկար:

Հանկարծ ծառի վրա տեսանք նրան՝ քերծված ձեռքերում պահել էր մի կատվի ձագ, նա վախեցած մեզ էր նայում ու ասաց. Ես փր-
կեցի փիսիկին այդ շներից: Մենք օգնեցինք նրան իջնել ծառից: Այդ օրվանից մեր վերաբերմունքը նրա նկատմամբ փոխվեց: Մենք
հասկացանք, թե ինչ բարի սիրտ ունի այդ փոքրիկ աղջիկը: Ի վերջո հաճելի է քույր ունենալը: Իսկ տարիներ անց մենք շնորհակալ
եղանք մեր հայրիկին մեզ այդքան քնքուշ ու սիրող քույր պարգևելու համար, չնայած, որ մենք արյունակիցներ չէինք:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS