Հարազատ դստերս անակնկալ մատուցեցինք՝ տուն գնեցինք, վերանորոգեցինք ու նվիրեցինք նրան, իսկ նա․․․Շնորհակալ լինելու փոխարեն, դեռ մի բան էլ դժգոհ մնաց

Հարազատ դստերս անակնկալ մատուցեցինք՝ տուն գնեցինք,վերանորոգեցինք ու նվիրեցինք նրան,իսկ նա․․․Շնորհակալ լինելու փո-
խարեն, դեռ մի բան էլ դժգոհ մնաց։Պատմությունը տեղի է ունեցել ոչ թե ինձ, այլ իմ եղբոր ընտանիքի հետ։ Զարմուհիս ավարտել
էր դպրոցը, ըդնուվել համալսարան, պատրաստվում էր ինքնուրույն կյանքով ապրել՝ մեծերից առանձին,ուրիշ քաղաքում, որտեղ շարու-
նակելու էր ուսումը։

Մնացածը եղբորս խոսքերից․Ես չէի ուզում, որ աղջիկս ուրիշ քաղաքում հանրակացարանում ապրի,դրա համար էլ սկսեցի փորփրել
հայտարարություն ների կայքերը, որ վարձով տուն գտնեմ։ Հասկ ացա, որ պատր աստ չեմ ամսական 120-140 000 վարձ տալ, դրա
համար էլ ես ու կինս հիփոթեքով բնակարան գնելու որոշում կայացրեցինք։

Այդպես Երևանում տուն գնեցինք, գտանք շինարարական բրիգադա, վերանորոգեցինք տունը, խնդրեցինք, որ պարբերաբար լուսա-
նկարներ ուղարկեն՝ ցուցադրելով աշխատանքի ընթացքը։ Օգնում էր նաև ընկերս, ով նույն թաղամասում է ապրում։Մինչ նորոգումը
խոհանոցը անմխիթար վիճակում էր։

Սկսեցինք դեմոնտաժը․ հանեցինք տնից ամբողջ հին կահույքը։ Փոխեցինք պատուհանները, ջեռուց ման համակարգ տեղադրեցինք,
պատերին նոր պաստառներ փակցրեցինք, հատակների համար լամինատ ընտրեցինք,իսկ առաստաղների համար՝ գիպսաստվարա-
թուղթ։

Խոհանոցի ֆասադները որոշեցինք վառ գույնի անել՝ մանուշակագույն, ակտիվ երանգի։ Մեծացրեցինք աշխատանքային մակերեսը՝
տեղավորելով կահույքը երկու պատերի մոտ։Հետո անցանք լոգասենյակի նորոգման աշխատանքներին։ Սկզբում այնտեղ հնարավոր
չէր մտնել։ Ո՞վ կցանկանար նման լոգարան ունենալ․․․Աշխատողները հանեցին հին սալիկ ները։Ընտրեց ինք բաց երանգի սալիկներ։
Հետո տեղադրեցին նոր վաննա, լվացարան և պահարան։

Ահա և սենյակը։Մինչ վերանորոգումը այն տխուր տեսք ուներ և նույնպես պահանջում էր լիարժեք ձևափոխում։Կատարեցին կապի-
տալ աշխատանքներ․ հանեցին պաստառները, նորոգեցին հատակը, պատերը։ Նոր կահույք գնեցինք։Մի խոսքով, չխնայեցինք մեր
ջանքերը։ Իսկ աղջիկս, երբ տեսավ, կորցրեց խոսելու ունակությունը, բայց ոչ թե ուրախությունից, այլ պարզապես չցանկացավ մեզ
հետ խոսել։ Հետո ամաչելով սեփական արարքից՝ մի քանի օրից նա ներողություն խնդրեց․

—Դե ես չէի սպասում, որ ինձ կարող եք նման նվեր անել։ Ուղղակի եթե կարողանայի ես էլ մասնակցել նորոգման աշխատանքներին,
այլ գույներ կընտրեի։

Հիմա նա արդեն սովորել է ամեն ինչին և ուրա խությամբ է ապրում։ Իսկ մենք հասկա ցանք, որ ան ակնլկալը չպետք էր այդքան ան-
սպասելի անել․ պիտի հաշվի առնեինք մեր դստեր նախասիրություններն ու ճաշակը։

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS