Ախ այս տղամարդիկ․․․Օրեր առաջ գործուղումից տուն վերադարձա ու ինչ տեսնեմ․ Ամուսինս․․․

Ախ այս տղամարդիկ․․․Օրեր առաջ գործուղումից տուն վերադարձա ու ինչ տեսնեմ․ Ամուսինս․․․

Ախ այդ տղամարդիկ, շատ են սիրում նեղանալ… կարծես փոքր երեխաներ լինեն: Ոմանք ոչ միայն նեղանում են, այլև կարող են ար-տասվել…Մի քանի օր առաջ ինձ ուղարկել էին գործուղման: 3 օր պիտի անց կացնեի Արցախում: Նման բան վերջին անգամ երևի 5 տարի առաջ էր եղել: Բայց չէի կարող մերժել, քանի որ շատ կարևոր հանդիպում էր, բացի այդ, պիտի լավ վարձատրվեի դրա դիմաց:

Մի խոսքով, ընտանիքիս՝ ամուսնուս ու 4-ամյա որդուս թողեցի միայնակ ու գնացի:Հենց հասա տեղ, անցա գործի, չկարողացա նույ-նիսկ զանգել ամուսնուս, միայն հաղորդագրություն ուղարկեցի: Կապվեցի միայն երեկոյան, բայց զգացի, որ ամուսինս տարօրինակ էր խոսում:

Երբ վերադարձա տուն, նա այնպիսի սկանդալ սարքեց: Դե, սկան դալ մեղմ է ասված: Գնաց սեն յակ, փակ վեց, սկսեց այնտեղից գո-ռալ: Ինձ համար դա մեծ շոկ էր: 1 ժամ փորձում էի համոզել նրան դուրս գալ: Հետո նա գանգատվում էր, թե ինչպես է հոգնել երեխա-յի հետ: Ու սա այն դեպքում, որ նրան մանկապարտեզից տուն է բերել ժամը 5-ին, հաց տվել ու պառկացրել քնելու:

Իմ կարծիքով, դա նորմալ չէ:Իմ գլխում մի միտք ծագեց.

-Ո՞վ է այս դեպքում տղամարդը…

Մոտս հիստերիկ ծիծաղ սկսվեց, իսկ ամուսինս ավելի բարձր էր գոռում: Գուցե սխալ էի, պիտի նրա համար կոնֆետ, ծաղիկ գնեի ու ծնկաչոք ներողություն խնդրեի՝ 3-օրյա բացակայությանս համար:Ամեն ինչ փոխվում է, բայց դեպի որ կողմ՝ չգիտեմ…

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS