Երեկոյան դուռս թակեցին, բացեցի ու շոկի ենթարկվեցի․․․Ինձ հետ ծանոթանալու էր եկել ամուսնուս սիրուհու ամուսինը

Երեկոյան դուռս թակեցին, բացեցի ու շոկի ենթարկվեցի․․․Ինձ հետ ծանոթանալու էր եկել ամուսնուս սիրո ւհու ամուսինը։Ամուսինս իր առաջին հեռախոսը ձեռք է բերել դառ տասը տարի առաջ: Այդ ժամա նակից ի վեր նա երբեք այն ան ձայն ռեժիմի վրա չէր դրել, և հանկարծ սկսվեց: Նրան պարզապես հնարավոր չէր զանգահարել: Այդ մասին ասում էին ոչ միա յն հարազատները, այլև ընկերները: Ես կասկածում էի, որ ինչ-որ բան այն չէ, բայց որոշեցի մի փոքր էլ սպասել:

Այնուհետև ես սկսեցի ժամա նակի մեջ անհամապատ ասխանություններ տեսնել: Ամո ւսինս սկսել էր ակտի վորեն հետաք րքրվել գնումներով: Նա կարծում էր, որ պետք է օգնի իր սի րելի կնոջը: Եվ իր ուշացո ւմների համար սկսեց պատճառաբանել սուպերմար-կետներում իր շրջագայությո ւններով՝ հինգ ռուբլով էժան լոլիկ գնելու փորձերով և նմանատիպ այլ պատճառաբանություններով:

Եվ հետո տեղի ունեցավ ամենավատը:Մի գեղեցիկ օր, այլևս չդիմանալով դրան, գիշերվա կեսին վերցրեցի նրա սմարթֆոնը և մատս դրեցի էկրանի վրա: Հեռախոսը հեշտությամբ բացվեց, իսկ ամուսինս շարունակում էր հանգիստ քնել: Ես սկսեցի փորփրել այն, մտա հաղորդագրությունների բաժինը, դեռ չէի անցել նամակագրությանը: Ուղ ղակի մի քանի բառն արդեն բավական էր: Նա սիրուհի ու-ներ՝ Արինան, և կյանքն ինձ դրան, անշուշտ, չէր նախապատրաստել:

Նա իր սերն էր խոստովանում, գրում, թե որքան է կարոտում և ցանկանում լինել նրա կողքին: Իսկ ես պարզապես կուլ էի տալիս ար-ցունքներս և շարունակում կարդալ անծանոթ կնոջն ուղղված այդ հաճելի խոսքերը:Հեռախոսը տեղը դրեցի, խմեցի հանգստացնող հաբեր և որոշեցի հանգստություն պահպանել: Ես և ամուսինս խոսե ցինք միայն հաջորդ երեկո: Պայմա նավորվեցինք սպասել երե-խաների արձակուրդին, որպեսզի ամուսնալուծվելու դիմում ներկայացնենք և հոգեբանորեն չվնասենք նրանց:

Ամուսինս տեղափոխվեց բազմոցի վրա քնելու, ես սկսեցի ինձ հանգստացնել, որպեսզի չխելագառվեմ ցավից և գրանցվեցի հոգեբա-նի մոտ: Իսկ ներելու մասին խոսք անգամ լիել չէր կարող: Մի քանի օր անց ինչ-որ մեկը հնչեցրեց մեր դռան զանգը: Շեմին կանգնած էր մի գեղեցիկ տղամարդ՝ լավ հագնված և թանկարժեք օծանելիքով:

-Մաշան Դո՞ւք եք, — հարցրեց:

-Այո՛, ես եմ, իսկ Դուք ո՞վ եք,- փորձում էի կռահել ես:

-Իսկ Դուք ինչո՞ւ տգեղ չեք, — զարմացավ նա:

-Բայց ես ինչո՞ւ պետք է տգեղ լինեմ, — չհասկացա ես:

-Դե՛, պարզապես ես Ձեզ չէի լքի, — հառաչեց տղա մարդը: — Ես Վլադն եմ, Արինայի ամուսինը, որը քո ամո ւսնու սիրուհին է:

Ես քարացա: Վալերան հասկացավ ծիծաղելի իրավիճակը և շտապեց բացատրել, թե ինչ է ուզում ինձնից:

-Ես հասկա նում եմ, որ սա որպես հիմարություն է հնչում, բայց ես շատ վատ եմ զգում: Նա պատմել է ամեն ինչի մասին, իսկ ես չգի-տեմ՝ ում հետ խոսեմ …

Ես Վլադինն հրավիրեցի բնակարան, թեյ լցրեցի, և մոտ երկու ժամ իրար հետ զրուցեցինք: Տարօրինակ էր, բայց ոչ միայն նա թեթե-վացավ, այլ նաև ես: Ես հասկացա, որ մենակ չեմ այս ճահճի մեջ:Այնուհետև մենք պայմանավորվեցինք մի քանի օրից նորից հանդի-պել: Մեկ ամիս անց մենք արդեն ամուսնալուծված էինք:Դժվար էր, ցավոտ, միայնակ, և սիրելի մարդու օգնությունը մաքուր օդի պես անհրաժեշտ էր…

Ես և Վլադը կարող էինք ժամերով զրուցել հեռա խոսով:Ես որոշեցի դա դար տալ և գնացի մեկ այլ քաղաք հանգս տանալու: Երբ վե-րա-դարձա ինձ դիմավորեց իմ Վլադը՝ վարդերի փնջով: Ես լուռ գրկ եցի նրան, և այդ ժաման ակից ի վեր սկսեց մեր պատմությունը: Արդեն երկու տարի է մենք միասին ենք, շատ երջանիկ:Ամուսինս երկու ամիս հետո բաժանվեց Արինայից: Նա ինձ հաճախ էր գրում, թե ինչքան հիմար է և ինչպես է կարոտում ինձ և մեր ընտա նիքը: Բայց ինձ դա չի հետաքրքրում: Մենք լավ ենք զգում իրար հետ, և ես նույնիսկ չեմ հիշում իմ անցյալը:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS