Տարիներ շարունակ տաքսու վարորդ եմ աշխատում, շատ մարդկանց եմ տեսել, բայց էս տեսակ կանանց միանշանակ պատժել է պետք․․․

Տարիներ շարունակ տաքսու վարորդ եմ աշխատում, շատ մարդկանց եմ տեսել, բայց էս տեսակ կանանց միա-նշանակ պատժել է պետք․․․

Տաքսի եմ վարում։ Կեսգիշերին մոտ դեղատնից պատ վեր եմ ստանում։ Ինչպես հաս կացա, դեղատան աշխա-տողն է, գնում է տուն։ Ասում է հասցեն, մոտ 10-12 կիլոմետր պիտի գնանք։ Հասանք տեղ, հնչեցրի գինը՝ 1200 դրամ։ Մեկ էլ իմ ուղևո րուհին 20 000 դրամանոց է տալիս։

Ասում եմ․

-Ինչի՞ սկզբում չասա ցիք, որ մեծ գումար եք տալու։ Ճանապար հին մի տեղ կմանրեինք։

-Դուք ծառայություններ եք մատու ցում, պիտի մանր ունենաք։

-Լավ, իսկ չգիտե՞ք՝ ձեր տան մոտա կայքում որ տեղ կարող ենք մանրել։

-Ոչ։ Խնդրում եմ, արագ տվեք մանրը, կամ գումարս վերադարձրեք։ Ես տուն եմ շտապում։

-Հիմա կմանրենք,- ասացի ես ու դուրս եկա բակից։

-Արագ, ես ժամանակ չունեմ։

15 րոպե ես վարում էի տարածքում։Ամենում կամ փակ էր,կամ չէին ման րում։ Մի կերպ գտա 4 հատ 5000 դրամ-անոց։ Կնոջը տվեցի 19 000, էլ մետաղա դրամներ չունեի։Հանկարծ տիկինը հայտնում է, որ իրեն ուրիշի գումար պետք չէ։ Ասում է․

-Պահանջում եմ, որ ինձ 18 800 տաք, այլ ոչ թե 19 000։ Ինձ ձեր խղճուկ 200 դրամը պետք չի։

Պատվերը տևեց գրեթե 1 ժամ։ Նյարդայնացած գնացի տուն։

Հաջորդ օրը զանգեցին մեր գրասենյակից և ասա ցին, որ մի կին է բողոքել ին ձանից՝ ասելով, որ մանր չունեմ։ Իրականում նա իրավացի է։ Նա ծառայությունից է օգտվում։ Իրավունք ունի․․․ բայց․․․ Իսկ մարդկային արժեք-ներն ու՞ր մնացին։ Գոնե կարող էր սկզբում զգուշացնել, դեռ ճանապարհին կլուծեինք հարցը։

Էլ չեմ ասում, որ եթե դեղատանն է աշխատում, կարող էր մանրել և ինձ անհարմար դրության մեջ չդնել։ Բայց օրենքով նա իրավացի է։Ես էլ հա ջորդ օրը արթ նացա ոչ թե 7։50՝ սովորականի նման, այլ 7։00, որ ուղիղ 8-ին հասնեմ դեղատուն, որտեղ այդ կինն է աշխատում։ Շաբաթ օրը՝ առավոտյան 8-ին, երբ դեղա տունը դեռ նոր է բացվել, ես գնեցի 120 դրամ արժողությամբ ցավազրկող և վճարեցի 20 000 դրա մանոցով։

Նա մի կերպ վերա դարձրեց մանրը, ընթաց քում նույն իսկ կողքի խա նութ վազեց, կեսը իր պայու սակից տվեց։ Հաջորդ օրը մենք հանդիպեցինք նույն վայրում և նույն ժամին։ Աշխատողն ինձ ասաց, որ չի սպասարկելու, բայց նա չունի նման իրավունք։ Գնեցի նույն դեղից, սակայն այս անգամ վճարեցի 50 000 դրամանոցով։

Արդյունքում ես կապ հաստատեցի դեղատան տնօրենի հետ, և 1 րոպե անց իմ 49 880 դրամ մանրը վերադարձ-րին։Հիմա սպասում եմ նրա հաջորդ հերթափոխին․ իմացա, որ 2 օր աշխատում է, 2 օր տանն է։ Կար ծում եմ, 2 օրից նորից ինչ-որ տեղս կցավա և ստիպված կլինեմ գնել նույն դեղից։

Այս ամենն ինչի համար եմ անում ու ասում․ մի մոռացեք պարզ մարդկային հասկացությունների մա-սին։

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS