Մերս կպելա պսակվի հա պսակվի, հիմա ուրա՞ լավ աղջիկ որ ես էլ պսակվեմ, քաղաքի ներկած կապիկները տուն տանելու բան չեն․․․

Մերս կպելա պսակվի հա պսակվի, հիմա ուրա՞ լավ աղջիկ որ ես էլ պսակվեմ, քաղաքի ներկած կապիկները տուն տանելու բան չեն․․․ Ընկերս որոշեց, որ իրա հարսանիքի ազաբ բաշին ես պետք ա լինեմ: Մոտիկ ընկերսա ու ես հաստատ չէի կարա իրան մերժեի: Մամաս էլ կյանքս կերավ, հա ասում ա մեկին գտի պսակվի: Որ իմացավ ազաբ եմ լինելու, ուրախացավ, ասեց հարսնաքրոջը մի լավ կտնտղես, կարող ա լավ աղջիկա, հարս կբերենք:

-Այ մեր, դու գիտես ես չեմ ուզում, բայց հիմա ուրա՞ լավ աղջիկ, որ ես էլ պսակվեմ, հարսնաքուրը քաղաքիցա, էդ քաղաքի ներկած կապ իկները տուն տանելու բան չեն: Հարսանիքը շատ ուրախ անցավ, աչքի տակով նայում էի հարսնաքրոջը, վատը չէր, սիրունիկ, համեստ աղջիկ էր:

Հեչ քաղաքի աղջիկներին նման չէր: Հրավիրեցի պարի, զգացի, որ դուրս գալիսա: Մի շաբաթ մնաց մեր գյուղում:Իրար հետ գնում էինք դաշտ, քայլում էինք: Ասեց, որ գյուղի կյանքը շատ ա սիրում, քաղաքում իրան լավ չի զգում: Առաջարկություն արեցի: Ասեց կմտածեմ: Սաղ գիշեր չկարողացա քնեի, սպասում էի հաջորդ օրվան, տեսնեի թե ինչ կպատասխանի:

Ստացա դրական պատասխան ու շատ երջանիկ զգացի ինձ: Փաստորեն քաղաքի աղջիկների մեջ էլ կան շատ համեստ ու լավ աղջիկ ներ:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS