Մինչ ես ու որդիս գտնվում էինք ինքնամեկուսացման մեջ ամուսինս իր համար նոր կյանք էր սկսել․․․

Մինչ ես ու որդիս գտնվում էինք ինքնամեկուսացման մեջ ամուսինս իր համար նոր կյանք էր սկսել․․․Մի շտապեք ինձ քննադատել:
Մեզանից շատերի համար ինքնամեկուսացումը դարձել է լուրջ փորձություն` փոխելով մեր կենցաղը և Մեզ: Ես արդեն կասկածում
եմ, որ մարդիկ կկարողանան ապրել այնպես ինչպես նախկինում էր, քանի որ այս ժամանակահատվածում արդեն դժվար է դրան
հավատալ:Մարտի 28-ին կինս և որդիս մեկնեցին գյուղ ՝ ինքնամեկուսացման օրերը մաքուր օդում անցկացնոլու համար:

Ես մնացի քաղաքում` աշխատանքի, քանի որ մեր ընկերությունը դեռ չէր կարող ամբողջովին անցնել հեռավոր ռեժիմին: Ես սովորե-
ցի միայնակ ապրել, կատարել իմ տնային գործերը ինքնուրույն և պայքարել համաճարակի դեմ: Մարդը ընտելանում է ամեն ինչին, և
այս 2 ամսվա ընթացքում (որն այնքան արագ անցավ) ես սկսեցի սիրել միայնակ կյանքը:Մենակությունը, որն ի սկզբանե ճնշող էր,
աստիճանաբար ինձ համար բացահայտեց իր առավելությունները. .

Ես ազատ էի իմ ընտրության մեջ, թե ինչ ֆիլմ դիտել հեռուստացույցով, ինչ ուտել, ինչ խմել: .Կարիք չկար ինչ-որ մեկի հետ քննարկել
ծրագրերը վաղվա համար, պարզապես անում էի այն, ինչ ուզում էի: Եվ վերջապես կարող էի նաև չսափրվել։ Երբ կինս ու որդիս ե-
կան, տունն ամբողջությամբ մաքուր էր, բայց նրանց հայտնվելուն պես` քաոս, կեղտոտ իրեր, խաղալիքներ, պայուսակներ:

Առավոտյան որդուս հետ երկու ժամ դաս սովորեցինք , հետո նորից չդիմացանք և դուրս եկանք զբոսանքի։ Որտե՞ղ է իմ միայնակ,
հանդարտ կյանքը: Անկեղծ ասած, ես արդեն կարոտել եմ իմ ինքնամեկուսացման այդ ոսկե ժամանակները։ Շատերն ինձ կմեղադ-
րեն, ես գիտեմ: Բայց ես անկեղծորեն ասացի իմ զգացմունքների մասին:Ինչպե՞ս վերադառնամ մեր ընտանիքի նորմալ հունին` չգի-
տեմ։ Իսկ դուք ինչ եք կարծում, լավ է ապրել միայնակ կյանքով։

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS