Նա ընդամենը 19 տարեկան էր, երբ ամուսնացավ 75-ամյա շեյխի հետ… բայց այն, ինչ տեղի ունեցավ հարսանեկան գիշերը, ապշեցրեց ամբողջ պալատը
Աննան ընդամենը տասնինը տարեկան էր՝ համեստ աղջիկ ուկրաինական ընտանիքից, որի կյանքը սերունդներով կապված էր խաղողի այգիների հետ։ Երբ նրանց ընտանիքը խեղդվում էր պարտքերի մեջ, հայտնվեց մի առաջարկ, որը գրեթե անհնար էր մերժել․ 75-ամյա շեյխը պատրաստ էր փակել բոլոր պարտքերը՝ Աննայի հետ ամուսնանալու դիմաց։ Ընտանիքի ճնշման տակ և ցանկանալով փրկել հայր ական տունը՝ Աննան համաձայնվեց ամուսնանալ մի մարդու հետ, ում երբեք չէր տեսել։ Մարաքեշի ոսկեզօծ պալատում կայացած հար սանիքը նրա համար երազանք չէր, այլ՝ ոսկե վանդակում սկսվող նոր կյանք։
Հարսանեկան գիշերը, երբ ծանր դռները փակվեցին նրանց հետևում, Աննային պատեց վախը։ Երբ տարեց շեյխը մտավ սենյակ՝ ակնկ ալելով ամուսնության «ավարտը», աղջիկը լաց եղավ ու խնդրեց ժամանակ։ Այդ պահին անսպասելի բան տեղի ունեցավ․ երկար լռությ ունից հետո շեյխը պարզապես պառկեց անկողնում՝ առանց որևէ խոսքի։ Աննան ամբողջ գիշեր անցկացրեց պատուհանի մոտ՝ վախի ու մեղքի զգացողության մեջ։ Առավոտյան, երբ լսեց նրա ծանր շնչառությունը, հասկացավ՝ ինչ-որ բան սխալ է։
Նույն գիշեր շեյխը վատացավ։ Թեև Աննան անմիջապես օգնություն կանչեց, նա մահացավ լուսաբացին։ Պալատում խառնաշփոթ սկս վեց՝ բժիշկներ, պահակներ, հարազատներ… Բայց ամենամեծ ցնցումը առաջացավ, երբ բացվեց նրա կտակը։ Պարզվեց՝ մահից մի քա նի օր առաջ նա փոխել էր այն ու իր ամբողջ հարստության հիմնական ժառանգորդ նշանակել Աննային։
Դրանից հետո Աննայի դեմ իսկական հարձակման ալիք սկսվեց․ նրան մեղադրում էին շահադիտության մեջ, անվանում «հարստություն որսացող»։ Տարիներ շարունակ նա պայքարեց դատարաններում՝ լուռ պահելով իրական ճշմարտությունը՝ իր վախի մասին ու այն, որ շեյխը երբեք նույնիսկ չէր դիպել իրեն։ Վերջում նա հաղթեց դատական պայքարում և օգտագործեց այդ գումարը՝ վերականգնելու իրե նց ընտանեկան խաղողի այգիները։ Իսկ Մարաքեշի պալատը վերածեց մի վայրի, որտեղ ապաստան կարող են գտնել այն կանայք, ովք եր ստիպված են ամուսնանալ իրենց կամքին հակառակ։
Չնայած նրա պատմությունը մինչ այսօր քննարկվում է, Աննան չընտրեց շքեղության մեջ ապրելը։ Տարիներ անց նա գրեց․ «Ես պարզ ապես վախեցած աղջիկ էի, ով ուզում էր փրկել իր ընտանիքը»։ Նրա իրական արժեքը ոչ թե գումարն է, այլ նրա ուժն ու այն օգնությ ունը, որ նա տալիս է ուրիշ կանանց։ Նա հրաժարվեց զոհի դերից ու ինքն ընտրեց իր ճանապարհը։
