Փեսա, այստեղ ասողը ես եմ, այլ ոչ թե դու․․․Զոքանչս փորձեց ինձ վատ դրության մեջ դնել հյուրերի առաջ, սակայն չէր մտածել, որ իմ կողմից նման պատասխան կստանա

Փեսա, այստեղ ասողը ես եմ, այլ ոչ թե դու․․․Զոքանչս փորձեց ինձ վատ դրության մեջ դնել հյուրերի առաջ, սակայն չէր մտածել, որ
իմ կողմից նման պատասխան կստանա։Իմ անունը Անդրեյ Է: Ընտանիքս ինձ համար ամենակարևորն է։ Իմ հայրը ինձ նման արժեք-
ներով է դաստիարակել։ Նա միշտ ասել է, որ աշխարհում ոչինչ չի կարող ավելի կարևոր լինել ընտանիքից և հարազատներից։ Նա
միշտ օգնել է հարազատներին ինչպես ֆինանսապես, այնպես էլ մարդկային առումով ։Դժբ ախտաբար, հայրս մահացավ, բայց նրա
արժեքները հավերժ մնացին ինձ հետ ։

Երիտասարդ տարիներին ես փորձեցի հասնել հաջողության և ֆինանսական կայունության:Դա իզուր չէր ։ Երբ հայրս մահացավ, ես
դարձա ընտանիքի ղեկավար։Հիմա ես լիովին ապահովում եմ իմ մորը և թույլ չեմ տալիս նրան աշխատանք փնտրել ։ Ես կարծում եմ,
որ ֆինանսական կայունությունը ընտանիքում բացառապես տղամարդկանց պարտականությունն է։Այս պահին ես 35 տարեկան եմ։
Արդեն տասը տարի է ամուսնացած եմ։ Իհարկե, անմիջապես կարելի է կռահել, որ իմ կինը չի աշխատում: Ես լիովին ապահովում եմ
ընտանիքս ՝ անհրաժեշտ ամեն ինչով ։Երբ կնոջս մայրը թոշակի անցավ,ես նրան առաջարկեցի թողնել աշխատանքը, քանի որ ցան-
կանում էի հեշտացնել նրա կյանքը:

Ես աշխատում եմ նավթային արդյունաբերության ոլորտում։ Աշխատում եմ ղեկավար պաշտոնում, գործուղումների այլևս չեմ գնում,
մշտապես գտնվում եմ քաղաքում։Ես ներկա եմ յուրաքանչյուր ընտանեկան տոնի:Իհարկե, բոլոր տոնակատարություններն անցնում
են իմ հաշվին։ Ուստի, հարազատներս սիրում են գալ մեզ մոտ տոներին:Ես երբեք չեմ ափսոսում գումար, քանի որ ընտանիքս կարե-
վոր է ինձ համար: Սակայն զոքանչս վերջերս շատ հաճախ է սկսել նման տոնակատարություններ կազմակերպել։ Ես նույնիսկ վճա-
րել եմ նրա հեռավոր հարազատների տարեդարձների համար, որոնց հետ ընդհանրապես կապ չունեմ ։

Եվ ահա մի օր իմ զոքանչը չափից շատ ալկոհոլ խմեց և սկսեց վիճել իր քրոջ հետ ։ <<Այս ընտանիքում ես եմ գլխավորը։ Ես ծնել եմ
այնպիսի դուստր, ով կարողացել է հարուստ ամուսին գտնել: Դա ապացո ւցում է, որ աշխարհը կառավարում են կանայք,այլ ոչ թե
տղամարդիկ>>,- ասաց զոքանչս։ Ես ցնցված էի նման պահվածքից և խնդրեցի նրան հանգստանալ, ինչին զոքանչս պատասխանեց:
<<Լռիր, քեզ ոչ ոք թույլ չի տվել խոսել: Այստեղ ես եմ գլխավորը:>>

Այդ ժամանակ իմ համբերությունը մոտեցավ իր ավարտին, և ես ասացի նրան: <<Այստեղ գլխավոր չկա, բոլորս հավասար ենք ։ Քեզ
գլխավոր համարելու համար գոնե պետք է բնակարան գնեիր բոլոր նրանց, ովքեր այստեղ ներկա են ։ Դու ապրում ես իմ հաշվին: Ես
վճարում եմ քո բոլոր առողջա րանների տոմսերի և այլ քմա հաճույքների համար,ուստի ավելի լավ է լռես:>> Հաջորդ օրը զոքանչս
զանգահարեց և նե րողություն խնդրեց, բայց իմ մեջ տհ աճ նստվածք մնաց այս իրադարձությունից հետո:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS