Քսան տարի կույր լինելուց հետո ես առաջին անգամ տեսա ամուսնուս դեմքը և հասկացա, որ այս ամբողջ ընթացքում նա ինձ խաբել է․․․
Ութ տարեկան հասակում խաղահրապարակում տեղի ունեցած ծանր պատահարից հետո մի աղջիկ կորցրեց տեսողությունը։ Դպրոցի մի տղա նրան հրել էր ճոճանակից, և այդ ընկնելը ծանր վնասել էր տեսողական նյարդը։ Այն ժամանակվա վիրահատությունները չէին կարող վերականգնել այդ վնասը։
Չնայած այդ ծանր կորստին՝ նա կարողացավ նորից կառուցել իր կյանքը։ Սովորեց Բրայլի այբուբենը, մեծ ջանքերով սովորեց ու նույն իսկ համալսարանն ավարտեց գերազանցությամբ։ Տեսողական աշխարհի հետ նրա միակ կապը հույսն էր՝ որ մի օր գուցե կարողանա նորից տեսնել։ Ամեն տարի նա գնում էր բժիշկների մոտ հետազոտության, չիմանալով, որ անցյալը շուտով հանդիպելու է իր ապագա յին։
Քսանչորս տարեկանում նա հանդիպեց Նայջելին՝ աչքի բժշկի, որի ձայնը ինչ-որ տարօրինակ կերպով ծանոթ էր թվում։ Տարիների ընթ ացքում, բուժման ու երկար շփման ընթացքում, նրանք սիրահարվեցին և վերջապես ամուսնացան։
Նայջելը ամբողջովին նվիրված էր իր աշխատանքին։ Նա հաճախ ուշ գիշերներ էր անցկացնում իր տնային աշխատասենյակում՝ ուսում նասիրելով տեսողական նյարդերի վերականգնման բարդ մեթոդներ։ Կինը հավատում էր, որ այդ նվիրվածությունը կապված է բոլոր հիվանդների հետ։ Բայց իրականում Նայջելը ուներ գաղտնի նպատակ։
Վերջապես նա հայտարարեց, որ մշակել է նորարարական վիրահատական մեթոդ՝ նյարդերի վերականգնման համար, և առաջարկեց հենց ինքը կատարել այն վիրահատությունը, որը կարող էր վերադարձնել կնոջ տեսողությունը։
Վիրահատությունը բժշկական առումով հաջող անցավ։ Բայց երբ վիրակապերը հանեցին, կնոջ ուրախությունը միանգամից փոխվեց սարսափով։ Երբ նրա տեսողությունը հստակացավ, նա նկատեց ամուսնու դեմքի վրա մի հատուկ սպի։Այդ նույն սպին ուներ այն տղան, ով քսան տարի առաջ իրեն հրել էր ճոճանակից։
Պարզվեց, որ այն մարդը, ում նա սիրել էր ու ամուսնացել էր, հենց այն տղան էր, ով պատասխանատու էր իր երկար տարիների կուրութ յան համար։
Շոկի ու դավաճանության զգացումը նրան ամբողջովին կաթվածահար արեց։ Նա փախավ հիվանդանոցից՝ չկարողանալով համատեղել իր ամուսնու հանդեպ սերը այն փաստի հետ, որ հենց նա էր իր հաշմանդամության պատճառը։
Տուն վերադառնալուց հետո նա բացահայտեց Նայջելի երկար տարիների գաղտնի պայքարը։ Նրա աշխատասենյակը լի էր հետազոտու թյուններով ու փաստաթղթերով, որոնք սկսվում էին դեռ տասնհինգ տարի առաջից։ Այդ բոլոր ուսումնասիրությունները ցույց էին տալ իս, որ Նայջելի ամբողջ մասնագիտական ճանապարհը մեկ նպատակ ուներ՝ ուղղել այն սխալը, որը նա արել էր մանկության տարինե րին։
Երբ Նայջելը եկավ բացատրություն տալու, նա խոստովանեց, որ ճանաչել էր նրան հենց առաջին հանդիպման պահին։ Բայց ամոթից ու վախից չէր ասել ճշմարտությունը, որովհետև մտածում էր՝ կինը երբեք չի համաձայնի վիրահատությանը։Նա իր ամբողջ չափահաս կյանքը նվիրել էր նրան, որ դառնա այն մարդը, ով կարող է ուղղել ութ տարեկան տղայի սխալը։
Վերջում կինը կանգնեց դժվար ընտրության առաջ՝ անցյալի ցավի և ներկայի իրականության միջև։ Նա հասկացավ, որ թեև Նայջելը ժամանակին խլել էր իր տեսողությունը, բայց նաև ամբողջ կյանքը նվիրել էր նրան կրկին լույս վերադարձնելու համար։ Դավաճանութ յունը իրական էր։ Բայց նույնքան իրական էր նաև քսան տարվա նվիրվածությունն ու տեսողությունը վերադարձնելու հրաշքը։
Վերջում նա ընտրեց ներել, ոչ թե ամուսնալուծվել։ Առաջին անգամ բաց աչքերով նայեց իր ամուսնուն և ընդունեց նրան ոչ թե որպես այն տղային, ով իրեն հրել էր ճոճանակից, այլ որպես այն տղամարդուն, ով երբեք չէր դադարել փորձել ուղղել իր սխալը։
