Ամուսնական 10 տարվա ընթացքում երազել ենք երեխա ունենալու մասին ,բայց․․․ Մի օր երեկո յան ամուսինս գնաց խանութ առև-տրի, բայց մթերքի փոխարեն վերադարձավ մի հրաշամանուկ գրկին
Ես ու ամուսինս արդեն 10 տարի ամուսնացած էինք: Երջանիկ կյանքի համար ունեինք ամեն ինչ. լավ աշխատանք, տուն, հավատա-րիմ ընկերներ և հոգատար բարեկամներ:Սակայն պակա սում էր գլխավորը. մենք երեխա չունեինք:Ես երկար ժամա նակ բո ւժվում էի, սա կայն ամեն ինչ ապարդյո ւն էր:
Մեր ընկերները մեզ խորհուրդ էին տալիս երեխա որդեգրել, սա կայն ինձ թվում էր, որ ես չեմ կարող անա անկեղծ սիրել ուրիշի երե-խային:Ամանորի նախօրեն էր: Թխվածք պատրաստելիս նկատեցի, որ մի երկու բաղադրիչ է պակասում և խնդրեցի ամուսնուս խա-նութ գնալ:
Սակայն ամուսինս վերա դարձավ 2 րոպեից՝ նորածին երե խայի գրկած:Պարզվում է, շքամո ւտքի մոտ ամո ւսինս մանկա սայլակ է հայտնաբերել, որի մեջ քնած էր փոքրիկը, մոտակայքում ոչ մի մեծահասակ չի եղել:Արմենն առանց երկար մտա ծելու փոքրիկին բե-րել էր տուն, որ վերջինս չսառի:Մենք ոստիկանություն զանգեցինք…պարզվեց երեխ ային լքել են, գցել են դո ւրսը և հե ռացել: Ոստի-կանները տարան երեխային:
Ես մի քանի օր տեղս չէի գտնում, իսկ երբ տոնական օրերն անցան, շտապեցի, որպիսի փոքրիկի մասին ինչ-որ նորություն իմանամ: Կարծում եմ, արդեն հասկացաք, որ երեխան արդեն մեզ հետ է ապրում, մենք նրան պաշտոնապես որդեգրել ենք:Մեր տղան արդեն գրեթե 3 տարեկան է, և մենք սիրում ենք նրան ամբողջ սրտով և մեր կյանքն առանց նրա չենք պատկերացնում:
