Ամուսնուս հետ միասին ապրել ենք 7 տարի․ Այդ տարիների ընթացքում շատ բաների միջով ենք անցել․ Նրանից կսպասեի ամեն ինչ, սակայն ոչ այս մեկը․․․

Ամուսնուս հետ միասին ապրել ենք 7 տարի․ Այդ տարիների ընթացքում շատ բաների միջով ենք անցել․Նրանից կսպասեի ամեն ինչ,
սակայն ոչ այս մեկը․․․

Աշնուն … Անձրևոտ, և ցուրտ եղանակ:Երրորդ օրն անձրևը թափվում է պատուհանից դուրս:Ես ուզում եմ տաք ծածկոցով փաթաթ-
վել անուշաբույր սուրճի տաք բաժակով և այլևս չնայել պատուհանից:Դիանան ցնցվեց անսպասելի հեռախոսազանգից, գրեթե կես-
գիշեր էր… «Ո՞վ է սա: Միգուցե ինչ-որ բան է մայրիկի հետ պատահել», — կինը վախեցավ:

-Այո, լսում եմ,- Անհանգիստ ասաց նա։

Դիանա, կներես ուշ ժամի զանգելու համար, Ինձ պետք է ամուսնության վկայականը: Ես մոռացա դրա մասին, երբ հեռացա։

— Հենց հիմա՞։ Գիշերվա կեսի՞ն: Մենք վաղը կհանդիպենք դատարանում: Ես քեզ կտամ փաստաթուղթը:

— Ոչ: Դու հնարավոր է մոռան աս այն: Դա ինձ համար շատ կարև որ է, որպեսզի մեզ վաղը բաժ անեն: Ես հիմա կգամ դրա հետևից:

-Ոչ ես մենակ չեմ, հիմա չգաս։

-Ի՞նչ է նշանակում հիմա մենակ չեմ։

Դա քո գործը չէ։ Գնա մոտա կա սրճա րան, և ես թղթերը կբ երեմ այնտեղ։

Կինը վազեց հայ ելու առաջ: Չնայած Ռուս լանը նախկին է, բայց նա պետք է հասկ անա, թե ում է կորցրել: Նրանք անսպաս ելիորեն
բաժանվեցին: Հանգիստ, փոխադարձ ցանկո ւթյամբ:Զույգը միասին ապրել է յոթ տարի: Դիան ան շատ բան էր սպաս ում իր ամուս
-նուց, բայց ոչ դավաճանություն։ Երբ իմացավ, որ Ռուս լանը վազ ում է իր երիտա սարդ սիրուհու մոտ, նա առաջինն էր, ով առաջար-
կեց ամուսնալուծվել։

Կինը սպասում էր ինչ-որ բացատրությունների, ներողություն խնդրելու: Բայց ամո ւսինն այլ կերպ էր գործ ում: Նա հապճեպ հավա-
քեց իրերը և հեռացավ առանց նույնիսկ հրաժեշտ տալու:

— Արի, Ջեք: Կտեսնես քո տիրոջը, — կինը դիմեց Լաբրադոր շանը: Նա ավելի շուտ ծալեց պոչը և արագ վազեց դեպի առջևի դուռը:

-Ջեք: Իմ տղա: Որքան ուրախ եմ,- Ռուսլանը գրկեց շանը: Շունն ուրախությամբ լիզեց տիրոջ դեմքը: — Ողջույն, Դին: Ցավում եմ, որ
այս եղանակին ստիպված եղար դուրս գալ …

-Ոչինչ, դու ինձ նեղություն չես տվել: Ես ոչ թե քեզ համար եմ դուրս եկել, այլ որպեսզի քայլեցնեմ շանը: Ասաց կինը հպարտությամբ.

— Կարո՞ղ ենք գնալ սրճարան: Արի մի բաժակ սուրճ կամ թեյ խմենք: Ես շատ եմ կարո տում Ջեքին… ուզում էի որոշ ժամանակ լինել
նրա կողքին:

-Մենք չենք կարող սրճարան մտնել շան հետ միասին։

-Բայց գիշեր է, շատ հաճախորդներ չեն լինի,- Ասաց տամարդը, աչքերը արագ թարթելով։

Փոքր վարձավճարով ՝ դռնապանը թույլ տվեց գիշերային այցելո ւներին շան հետ միասին մտնել սրճա րան: Նրանք նստեցին սեղանի
մոտ և սպասեցին իրենց պատվերին:

— Կներեք, բայց կինս թեյը կաթով է սիրում: Մի փոքր ավելացրեք խնդրում եմ: — Ռուսլանը դիմեց մատուցողին:

Նախկին կինը,- Ասաց Դիանան։

-Դեռ ներկայիս։ Այսօր մեր վերջին գիշերն է բաժանությունից առաջ։

Ջեքը պառկեց տիրոջ ոտեքրի առաջ և խաղաղ քնեց: Զույգը քննարկեց վաղվա ամուսնալուծությունը: Հանկարծ խաղաղ մթնոլորտը
խաթարվեց մի քանի հարբած հաճա խորդների կողմից: Երիտա սարդները, հազիվ էին կանգ նում ոտքի վրա, և մատուցողից խմիչք
էին պահանջում:

— Ներողություն. Դուք սխալ հասցեով եք եկել:Մեզ մոտ միայն սրճարան է, այստեղ չկան ալկոհոլային խմիչքներ: Միայն թեյ ու սուրճ,
— նրբանկատորեն բացատրեց մատուցողը:

— Ի՞նչ ես խոսում։ Ի՞նչ սրճարան: Արագորեն լցրու ինչ-որ բան, հակառակ դեպքում մենք այստեղ ամեն ինչ կավիրենք:

Դիանան տեսավ, թե ինչպես սկսեցին խաղալ Ռուսլանի դեմքի այտոսկրերը:

— Տղերք: Ժամանակը չէ՞, որ դուք տուն գնաք: Ձեր ծնողներդ հավա նաբար մտահոգված են, որ այս ուշ ժա մին դրսում եք, — Բարձր
ասաց Ռուսլանը:

— Հեյ,հոպար… Վերցրու հավիդ և ինքդ էլ գնա տուն,- Ասաց խուլիգաններից մեկը:

Տղամարդը արագ կանգնեց տեղում։ Նա ուներ անհագ ցանկո ւթյուն, այդ լակոտներին սրճա րանից դուրս հանելու, բայց այդ պահին
ներս մտավ մի ոստիկան և դուրս հանեց նրանց։ Դիանան բարկա ցավ նրա վրա, ասելով, որ ինչպես միշտ քիթը խոթում է ուրիշների
գործերի մեջ։

-Ես պարզապես չեմ կարող հանգիստ նստել իմ տեղում, երբ ինչ-որ մեկը փորձում է քեզ նեղացնել,- Ասաց Ռուսլանը, և իչեցրեց հա-
յացքը դեպի հատակը։

-Հիշեցի մեր առաջին հանդիպումը, քանի որ հենց նման խուլիգանների շնորհիվ մենք ծանո թացանք յոթ տարի առաջ,- Ժպտաց Դի-
անան։

Ամուսինները ծիծաղեցին և հիշեցին իրենց կյանքի երջանիկ օրերը։Ինչ-որ պահի նրանք մոռացան,որ մի քանի ժամից պետք է օրի-
նա-կանապես ամուսնալուծվեն։ Ռուսլանը մոտեցավ Դիանային և ծնկի եկավ նրա առաջ։

-Ինչ ես անում, կանգնիր հենց հիմա,- Կամաց ասաց Կինը։

-Չեմ կանգնում, կմնամ այսպես, մինչև որ ինձ ներես։

-Ռուսլան մի խայտառակիր ինձ, ես հենց հիմա կգնամ այստեղից։

-Սիրելիս ես միայն նոր եմ հասկանում, թե որքան թանկ ես դու ինձ համար։Ես վախեցա, որ այդ տղաները կմոտենան քեզ և կնեղաց-
նեն, իսկ ես քո կողքին չեմ լինի։ Դին ես քեզ շատ եմ սիրում։

-Կանգնիր, գնանք տուն,- Ասաց կինը ժպտալով։

Նրանք դուրս եկան սրճարանից և իրար գրկած քայլեցին դատարկ փղոցով։ Ջեքը վազում էր նրանց դիմաց, և հասկանում էր, որ իր
կյանքում նորից կլինեն երկու սիրելի տերերը։