Առավոտվանից տանը ուտելու ոչինչ չկար, իսկ ամուսինս պառկած էր բազմոցին․․․Ահա ինչ արեցի ես։«Ինչպես հաճախ է լինում, ա-մուսինը հերթական անգամ երկար պառկել է բազմոցին։ Աշխատանքից ազատվել է, քանի որ այնտեղ չեն գնահատել նրա չճանաչ-ված հանճարը», — պատմում է Ալեքսանդրան։«Նման ժամանակահատվածներ մեր կյանքում արդեն եղել են։
Ես աշխատում եմ ամեն օր, եւ աշխատավարձը կայուն է, իսկ ամուսինը աշխատում է նախագծից նախագիծ։ Միշտ գիտեի, որ բնա-կարանը կվճարվի եւ մթերքներ կլինեն տանը։ Գովում էր ինձ, այդ թվում ՝ ընկերներիս առաջ։Ասում էր, թե ես ինչ հրաշալի կին եմ և որ ոմանց նման չեմ նստում ամուսնու վզին։ Սկզբում ես իսկական հպարտություն էի զգում այն բանի համար, որ ես այդքան լավ եմ։
Բայց հետո դառնությամբ հասկացա, որ ինձ պար զապես օգտա գործում է ամուսինս։ Ամո ւսինս օգնում էր ինձ տնային գործերում, բայց ես միևնույնն է ավելին էի անում։ Խոսակցությունները չէին օգնում։Նա ասում էր, որ 30000-ի համար չի աշխատի։ Իսկ այլ աշ-խատանք դեռ փնտրում է։ Մի օր ես եկա աշխատանքից եւ պառկեցի նրա կողքին։
Ես ընթրիք չպատրաստեցի եւ լվացք չարեցի: Ամուսինս ոչինչ չասաց, բայց մի քիչ զարմացավ։ Սակայն, նրա զարմանքը ավելացավ հարյուրավոր անգամներ, երբ առավոտյան 10-ին արթնանալով (նա այդքան ակտիվ էլ չակերտների մեջ աշխատանք էր փնտրում), հայտնաբերեց ինձ իր կողքին քնած։ «Սաշա, դու ուշանում ես ։
-Ինձ շտապ արթնացրեց նա ։
«Միշա, ինձ երեկ աշխա տանքից հեռացրել են։ Ես այնքան տխրեցի, որ նո ւյնիսկ չկար ողացա քեզ ասել ։ Ինձ համար դա այնպիսի հարված է, որ ոչինչ անել չեմ կարող։ Ես դեռ կպառ կեմ մի քիչ էլ։ Իսկ դու կարող ես պատ րաստել նախաճաշ»֊ ասացի ես։ Հասկա-նալի է, որ ինձ ոչ ոք չի հեռացրել։ Ես ինքս դիմում եմ գրել, պարզապես այն պատճառով, որ հոգնել եմ։
Մեկ շաբաթ մենք ամուսնուս հետ պառ կած էինք կողք կողքի գրեթե բառիս բուն իմաստով։ Մինչև չե կավ «իքս» օրը։ Պետք էր վը-ճարել վարկը, երեք օր անց վճարել բնակ արանի համար, այո, եւ մթերք ները ավարտվում էին։ Ամուսինս ասաց, որ մենք միասին պետք է շտապ աշխատանք փնտրենք:Ինչին ես պատասխանեցի, որ դեռ չեմ ուշքի եկել, մի քիչ էլ կսպանեմ։
Իսկ նա թող դեռ փնտրի։ Ամուսինս աշխատանքի տեղավորվեց եւս մեկ շաբաթ անց։ Ոչ թե 80.000 աշխատավարձով ինչպես ուզում էր, այլ 60.000-ով: Բայց աշխատավարձի բարձրացման հեռանկարով։ Ես հիմա փնտրում եմ աշխ ատանք, որը իսկապես ինձ դուր կգա, այլ ոչ միայն կլինի աշխատանք գոյատևելու և ընտանիքը պահելու համար (դա արդեն եղել է)։ Այնպես որ, եթե ամուսինը պառ-կել է բազմոցի վրա, մի շտապեք աղմուկ բարձրացնել, այլ պարզապես պառկեք նրա կողքին։ Ալեքսանդրայի պատմությունը շատ օ-րինակելի է, և մեթոդն էլ շատ լավ է աշխատում։
