Դեղատունս աշխատում է 24 ժամ ու երեկոյան հիմնականում ես եմ այնտեղ լինում․ Մի քանի օր առաջ ուշ երեկոյան մի երիտասարդ զույգ եկավ․ Զգացվում էր, որ կինը հղիության վերջին շրջանում էր․․․
Մի օր իմ դեղատուն ուշ ժամի եկավ երիտա սարդ ամուս նական զույգ: Երկո ւսն էլ շատ հասարակ էին հագնված,բայց մաքուր և կո-կիկ: Ակնհայտ էր, որ կինը պիտի շուտով ծննդաբերի:Նրանք ասա ցին, որ իրենց տամ ամենա էժան ցավազրկող հաբերը և հարցրե-ցին, արդյոք այն կարելի է ընդունել հղիներին:
-Այո, կարելի է, — ասացի ես,- իսկ ձեր ինչի՞ն է պետք:
-Ես ուժեղ հազում եմ, դրա պատ ճառով մեջքիս ցավն անտանելի է դառ նում, և չեմ կարողանում քնել:
-Գիտեք, ինձ անհար մար եմ զգում, ուղղակի վերջերս եմ կոր ցրել աշխա տանքս, մեր ընկերությունը փակվել է, և ավելի լավ դեղ մեզ չենք կարող թույլ տալ:
-Հասկանալի է,- պատաս խանեցի ես,- գիտեք, պահ եստում մի քանի բան կա, որ փաթեթավ որումները վնասված են, և ես դրանք այլևս չեմ կարողանա վաճառել: Թույլ կտաք դրանք ձեզ նվիրել:Ես նրանց 2 հատ հազի դեմ օշար ակ տվեցի, 2 տուփ ցավազրկող, նաև մի մեծ տուփով մանկական տակդիր: Բնականաբար, ոչ մի բան էլ վնասված չէր, պարզա պես ես չէի կարող նրանց ոչ մի կերպ չօգնել:
Երբ տեսան, թե իրենց ինչ եմ տալիս, կինը սկսեց արտասվել, նրանք ինձ հարյուր ան գամ շնորհակալ ություն հայտնեցին:Ես հարց-րեցի ամուսնուն, թե նա ինչ մասնագետ է, իսկ երբ իմացա, որ ծրագրավորող է, խոստացա օգնել, ասացի, որ հա ջորդ օրը գա այս-տեղ: Առավոտյան զանգեցի համակարգչային ընկերության տնօրեն ընկերոջս և խնդրեցի մի հոգու տեղավորել աշխատանքի:
Իսկ 10 օր անց իմ դեղատուն եկավ երիտասարդ կինը՝ իր նորածին դստեր հետ և շատ տնական կարկանդակներ բերեց:Դա իմ կյան-քում լավագույն աշխատանքային օրն էր:
