Ես չեմ ուզում հարսիս նվիրել իմ բնակարանը․․․Նա ինձ սպառնում է երեխաներով, բայց միևնույն է, իր նման անդաստիարակ է մե-ծացնում
Մեր ընտանիքում վերջին տարիներին տեղի են ունենում այնպիսի իրադարձություններ, որ սերիալ են հիշեցնում․․․Հարսս այն օրվա-նից, երբ եկավ մեր տուն, իմ կար ծիքը ոչ մի անգամ հաշ վի չի առել։ Ես սկ զբում ինքս ինձ համար որոշեցի, որ նա շատ երիտասարդ է, դրա համար էլ փորձում էի ըմբռն ումով մոտենալ։
Սակայն ժամանակի հետ հասկացա,որ տարիքն ընդհանրապես կապ չունի,ուղղակի նա անդաստիրակի մեկն է։Երբ որդիս ու հարսս առանձնացան, նա առհասարակ դադարեց պատասխանել իմ զանգերին։Որդ իս կնոջ հետ ապրո ւմ է 1-սենյականոց բնակարանում, որը մեզ ժառան գել են ամուսնուս լուսահոգի ծնողները։Իսկ ես ու ամո ւսինս բնակվում ենք 3-սենյա կանոցում, մեր հալալ քրտ ինքով գնած տան մեջ։
Ուրիշ երեխաներ չունենք, դրա համար էլ ուրախ էինք, երբ մեր միակ որդին ամո ւսնանալուց հետո մնաց մեզ հետ։Բայց հարսս ինքը պնդեց, որ առանձնանան։ Մենք առա նց մի խոսք ասելու նրանց տվ եցինք փոքր տան բանալին։ Իսկ հիմա այդ համառ աղջիկը աչք է դրել մեր 3-սենյականոցի վրա։ Նա համարում է, որ տեղա փոխվելու ժամ անակն է․ այսինքն ես ու ամուսինս պիտի ապրենք 1 սենյա-կի մեջ, իսկ իրենք էլ վայելեն մեր սեփականությունը։Ես նրան ասում եմ․
-Աղջիկ ջան, այսքան տարի ամուսնացած եք, կոնկրետ դու ի՞նչ ես արել հանուն ձեր ընտանիքի բարեկեցության։ Օրինակ ես ամուս-նուս հետ հավասար ամբողջ կյանքում աշխ ատել եմ, դրա համար էլ տուն ենք գնել, վերա նորոգել ենք։ Հիմա ինչու՞ պիտի տամ քեզ, եթե ինքս էլ այստեղ վատ չեմ ապրում։
Իսկ նա ի պատասխան սպառնում է, որ թույլ չի տա տեսնել երկու թոռներիս։ Ինձ էլ շատ պետք է, թող չթողնի։ Միևնույնն է, իր պես աներես ու անդաստ իարակների է մեծա ցնում, փչացնում է խեղճերին։ Ամուսինս մեկ-մեկ ակն արկում է, որ սխալ եմ, իսկ ես չեմ պատրաստվում զիջել։ Երկուսն էլ մեծ ու հասուն մարդիկ են, եթե իրենց դուր չի գալիս մեր տվածը, թող աշխատեն ու ավելի լավը գնեն։
