Երբեք մի՛ վստահեք մարդուն, ով խոսելիս տալիս է այս 11 միկրոազդանշանը…Հնարավո՞ր է արդյոք ամենափոքր շարժումներից կամ խոսքի նրբություններից հասկանալ՝ կարելի՞ է վստահել զրուցակցին։ Հոգեբանները պնդում են՝ այո՛, մարմնի լեզուն և խոսքի աննկատ մանրամասները հաճախ ավելին են ասում, քան բառերը։ Իհարկե, հոգնածության կամ անհանգստության ցանկացած դրսևորում խաբե ության նշան չէ, սակայն պարբերաբար կրկնվող որոշ ազդանշաններ պետք է զգաստացնեն։
1. Սառը ժպիտ
Այն ժպիտը, որին աչքերը «չեն մասնակցում», ընդամենը դիմակ է։ Դրա հետևում հաճախ թաքնված է զայրույթը կամ ինչ-որ բան ստան ալու ցանկությունը։ Նման մարդը կարծես ասում է. «Ես դեր եմ խաղում, բայց անկեղծ չեմ»։
2. Ավելորդ մանրամասնումներ
Երբ ինչ-որ մեկը սկսում է ձանձրալի մանրամասնությամբ բացատրել ակնհայտ բաներ, դա հոգատարություն չէ, այլ ձեզանից գերադաս երևալու փորձ։ Նման «ուսուցչական տոնի» հետևում հաճախ թաքնված է անհարգալից վերաբերմունքը։
3. Հարցերից խուսափել
Պարզ հարցերը պահանջում են ուղիղ պատասխաններ։ Եթե զրուցակիցը խուսափում է պատասխանելուց կամ փոխում է թեման, նա կարծես անանցանելի պատ է կառուցում։ Իսկ այնտեղ, որտեղ անկեղծություն չկա, վստահություն լինել չի կարող։
4. Ձայնի տոնի կտրուկ փոփոխություն
Ջերմ ու աշխույժ ձայնը հանկարծ դառնում է սառը կամ լարված։ Տոնի նման կտրուկ փոփոխությունները շփոթեցնում են և ցույց տալ իս, որ զրուցակիցը վատ է տիրապետում իր զգացմունքներին։
5. Անուշադիր վերաբերմունք
Երբ զրույցը վերածվում է մենախոսության, քանի որ ձեր զրուցակիցը չի կտրվում հեռախոսից կամ պարզապես «ամպերում է սավառ նում», սա ոչ միայն անքաղաքավարություն է, այլև հստակ նշան, որ ձեր խոսքերը նրա համար բացարձակ արժեք չունեն։
6. Անբնական դադարներ
Խոսակցության մեջ կարճ դադարները միանգամայն նորմալ են։ Բայց եթե զրուցակիցը պարբերաբար երկար դադարներ է տալիս, կար ծես մտքում ինչ-որ բան է հաշվարկում, պետք է զգուշանալ։ Երբեմն դադարը ճնշում գործադրելու կամ մարդկանց մանիպուլացնելու միջոց է։
7. Հաճախակի հպումներ դեմքին և պարանոցին
Հոգեբանները վստահ են՝ երբ մարդու խոսքն ու զգացմունքները չեն համընկնում, մարմինը մատնում է ներքին լարվածությունը։ Բեր անը ձեռքով անընդհատ ծածկելը կամ պարանոցը շփելը կարող է վկայել անկեղծության պակասի մասին։
8. Խոսքը մշտապես սեփական անձին բերելը
Զրույցը, թվում է, ձեր մասին է, սակայն զրուցակիցն անընդհատ խոսքը տանում է դեպի իրեն։ Այդպիսի «եսակենտրոն հայելիները» հա զվադեպ են հուսալի ընկերներ լինում, քանի որ նրանք միշտ ավելին են վերցնում, քան տալիս։
9. Շինծու քաղաքավարություն
Քաղաքավարությունը, իհարկե, լավ է։ Բայց եթե մարդը չափազանց սիրալիր է, երբեք սեփական կարծիքը չի հայտնում և միայն շողոք որթում է, դա վկայում է անկեղծության բացակայության և թաքնված շարժառիթների մասին։
10. Անտեղին քմծիծաղ
Լսելով ձեր տհաճ նորությունները՝ նա հանկարծ քմծիծաղ է տալիս։ Սա պարզապես անհարմարություն չէ, այլ ներքին նախանձի կամ անկեղծ չարախնդության դրսևորում։ Իսկական ընկերներն այդպես երբեք չեն վարվում։
11. Վերապահումներ և պաշտպանական արտահայտություններ
«Առանց նեղանալու, բայց…» տիպի արտահայտությունները հնչում են որպես վիրավորելու բացահայտ թույլտվություն։ Այս կերպ զրուց ակիցը նախապես իր վրայից հանում է պատասխանատվությունը։ Սա մարդկանց կառավարելու ամենանենգ ազդանշաններից է։
Եզրակացություն
Մարմնի լեզուն և շփման նուրբ ազդանշանները կարող են օգնել հասկանալու՝ արժե՞ արդյոք վստահել մարդուն։ Անշուշտ, յուրաքանչյո ւրս էլ կարող ենք հոգնել կամ շեղվել խոսակցությունից։ Բայց եթե այս նշանների մեծ մասը պարբերաբար կրկնվում է, ապա արժե լրջո րեն մտածել՝ ձեր դիմաց ընկե՞ր է, թե՞ մի մարդ, ում համար ազնվությունը դատարկ խոսք է։
