Երբեք ոչ մեկից ոչինչ մի խնդրեք, նույնիսկ սեփական երեխաներից․․․Սա ասում եմ ձեզ իմ ցավոտ փորձից։ Մի տարեց կին հիվանդաց ավ. Տանը հաց չկար։ Սկզբում նա մտածեց օգնություն խնդրել հարեւանությամբ ապրող մի կնոջից, բայց մտափոխվեց։ Ոչ մի սարսափ ելի բան տեղի չի ունեցել, բայց հարցը դա չէ: Հարցն այսպիսին է՝ կինը չի ցանկացել օգնություն խնդրել։
Տարեց կինը կարծում է, որ անկախությունը կյանքի գլխավոր որակներից մեկն է։Երբեք չպետք է կախված լինես այլ մարդկանցից։ Դա ավելի հեշտ է և հուսալի: Տարեց կինը դա հասկացել է դեռ դպրոցական տարիներին, երբ որոշել է արտագրել ընկերուհու տնային աշ խատանքը։ Ուսուցչուհին իմացավ ճշմարտությունը, և նա ամաչեց։ Այդ ժամանակից ի վեր կինը հույսը դնում է միայն իր վրա։ Նա նաև կարծում է, որ չարժե պարտք վերցնել։
Ավելի լավ է փորձել ինքնուրույն հաղթահարել: Եթե ընկերոջից գումար ուզես, նա կտա պահանջվող գումարը, բայց հայտնի չէ, թե այդ պահին ինչ կա նրա գլխում։ Նա չի ասի ճշմարտությունը. Իսկ եթե նրա կինը դ ժգոհ լինի, որ ընտանիքի բյուջեից գումար է վերցնում ընկերներին պարտք տալու համար:
Եթե հարազատներից մեկը տոնակատարություն է կազմակերպել, բայց ձեզ չի հրավիրել, կարիք չկա դա խնդրել կամ վ իրավորվել։ Սա ընդունեք որպես ճակատագրի նշան: Պարզապես մի խղճացեք ինքներդ ձեզ: Ինքնախղճահարությունը կործանարար զգացում է։ Երբե մն կարող է դ ժգոհություն առաջանալ. ես ամբողջ կյանքս երեխաներ եմ մեծացրել, իսկ հիմա նրանք նույնիսկ չեն գնա քեզ համար հաց գնելու։
Վրդովմունքը ք այքայում է առո ղջությունը և բ ացասաբար է անդրադառնում հո գեվիճակի վրա: Մի խնդրեք սնունդ, ջուր, ուշադրութ յուն կամ ընկերակցություն: Խնդրանքներից հետո հոգուս մեջ միշտ ինչ-որ տ հաճ զգացողություն է լինում։ Խնդրանքների բացակայութ յունն ու անձնական անկախությունն այն են, ինչը կապահովի խաղաղություն և մաքուր խիղճ։
