Երբ 11 տարի առաջ երիտասարդ աղջիկը գտավ այս անուշիկ փոքրիկին նստարանին նստած՝ լքված ու միայնակ, նրա մտքով նույ-
նիսկ չէր անցնի, թե ինչ կլինի տարիներ հետո․․․
Անուշն ապրում էր փոքրիկ գավառական քաղաքում։ Մայիս ամիսն էր, եղանակը հիանալի, ամենագեղեցիկ գարնանային օրերից մե-
կը: Անուշն ապրում էր միայնակ, քանի որ նրա դուստրն ապրում էր առանձին։ Դուստրն էր այդպես որոշել: Կինը թոռներ չուներ, թեև
նա շատ էր ուզում տատիկ դառնալ, բայց դուստրը նախ ուզում էր կարիերա կառուցել, ուստի դեռ չէր շտապում ընտանիք կազ-մել:
Անուշը որոշեց դուրս գալ և զբոսնել:Հարևանուհիների հարցում բախտը չէր բերել, նրանց թողնես միայն բամբասանքով զբաղվեն:
Քայլում էր այգում և հիանում գեղեցիկ կանաչով:Քայլելով այգում և անցնելով յասամանի թփերի կողքով՝ նա նկատեց մի անսովոր
կապոց։ Կինը որոշեց մոտենալ՝ տեսնելու, թե դա ինչ է։ Նա ցնցված էր, որովհետև պարզվեց, որ երեխա է: Պարզ չէր՝ երեխան ողջ է,
քանի որ նա բոլորովին լուռ ու անշարժ պառկած էր՝ փակ աչքերով։ Անուշը քաջություն հավաքեց և երեխային գրկեց:
Հենց այդ վայրկյանին բարձր ճիչ լսվեց: Սկզբում կինը մտածեց, որ երեխայի ծնողները ինչ-որ տեղ մոտակայքում են, ուր որ է կմոտե-
նան, քանի որ նա չէր էլ պատկերացնում, որ ինչ-որ մեկը կարող է պարզապես թողնել նրան այստեղ և հեռանալ: Բայց ի զարմանս
նրա, ոչ ոք չեկավ, Անուշը սպասեց մեկ-երկու ժամ, միգուցե մայրը գնացել է խանութ, կամ վատ է զգացել, բայց ոչ ոք չկար: Նա ան-
միջապես տեղյակ պահեց ոստիկանությանը, շտապօգնություն զանգեց:
Պարզվեց, որ երեխայի ծնողները սոցի ալական ծառայո ւթյունները պարզել են երեխայի ծնողները հարբեցող են: Նրանց երեխան
պետք չէր, աղջկա մայրը պարզապես որոշել էր երեխայից ազատվել և թողել էր յասամանի թփի տակ։ Փոքրիկի բախտը շատ է բե-
րել, որ Անուշը գտավ նրան: Ի դժգոհություն Անուշի, երեխային տեղափոխեցին մանկատուն:Բայց այլ ելք չկար, քանի որ երեխան այլ
հարազատներ չուներ, և անհնար էր նրան վերադարձնել ծնողներին, կինը երկար տատանվում էր՝ ծանրութեթև անելով բոլոր կող-
մերն ու թերությունները, և արդյունքում որոշեց, որ նա կորդեգրի փոքրիկ Սոֆիին: Այնուամենայնիվ, Անուշի ողջ շրջապատը դեմ էր
նման որոշմանը, նույնիսկ իր սեփական դուստրը:
Նա ընդհանրապես ծաղրում էր մորը. քո տարիքում պետք է թոռներին խնամել, ոչ թե երեխաներ ունենալ, թեկուզ որդեգրածներին:
Սկզբում Անուշի համար իսկապես դժվար էր փոքրիկի հետ, քանի որ, ի վերջո, նա 52 տարեկան է, և ոչ ոք չկար, որ օգնության ձեռք մեկներ:Ամբողջությամբ աղջկան նվիրվելու համար կինը թողեց աշխատանքն ու իր երկրորդ բնակարանը վարձով տվեց։ Դա ևս նրա
դստեր մոտ դժգոհություն առաջացրեց: Անուշն ու Սոֆին սկսեցին ապրել այդ գումարով, այդ ժամանակից անցել է 11 տարի, և կինը
այս ընթացքում երբեք չի զղջացել, որ որդեգրել է Սոֆիին։
Պարզվեց,որ Սոֆին հանգիստ ու հնազանդ երեխա է։ Շուտով աղջիկը կդառնա 12 տարեկան։ Նա ամեն ինչում օգնում է մորը և նույ-
նիսկ ինքնուրույն սնունդ է պատրաստում: Վերջին շրջանում դուստրը կարծես սկսել է սիրել Սոֆիին, հատկապես, որ Սոֆին պաշ-
տում է ավագ քրոջը: Անուշը չի անհանգստանում Սոֆիի ապագայի համար, քանի որ եթե հանկարծ հեռանա երկրային կյանքից,
դուստրը հոգ կտանի նրա համար: Անուշը դրանում համոզված է:
