Երեկ մեր տուն 3-րդ համաշխարհայինն էր․․․Կարդում էի աշակերտուհուս գրած շարադրությունը ու քիչ էր մնում ծիծաղից ուշաթափ վեի։ Աշակերտներիս հանձնարարեցի գրել, թե ըստ իրենց պատկերացման ինչպիսին կլինի երրորդ համաշխարհային պատերազմը: Մեկի պատկերացմամբ դա լինելու էր տիե զերական պա տերազմ, մյուսի պատկերացմամբ՝ հեռա հար զենքերով, աշակերտներից մեկը գրել էր, որ դա կլինի սար սա փելի բան, մեկ ուրիշը գրել էր, որ ընդհանրապես չի լինի: Իսկ աշակերտներից մեկը գրել էր.
-Երրորդ համաշխարհայինը արդեն սկսվել ա, երեկ մեր տանը երրորդ համաշխարհայինն էր: Մորական տատիս եկել էր մեր տուն:Տնե ցիք սաղ իրար վրա գոռգոռում էին, օդի մեջ անօդաչու ափսեներ էին թռնում, պապաս բազկաթոռը տանկի պես հրելով բերեց դրեց սենյակի մեջտեղը ու նստեց, ասեց.
-Վերջ սրանից հետո սենցա լինելու, իմ ասածովա սաղ լինելու: Մեկ էլ հորական տատիս ատ ոմային ռո ւմբի պես պայթեց, ընենց էր գո ռում, որ խլացա:
Պապաս ու մամաս իմ թևերից բռնել էին ու ամեն մեկն իրա կողմն էր քաշում: Պապիս, որ մինչև էդ սուս նստած նայում էր, մեկ էլ տեղ ից վեր կացավ, ու ձեռքը խփեց սեղանին, ասեց. դե հերիքա, սսկվեք: Ամեն մեկն իրա բանակը հետ քաշեց ու սաղ սուս մնացին:
Հիմա հրադադար ա, բայց չգիտեմ ինչքան կտևի էդ խաղաղությունը:
