Երեկ մի միջադեպի մասնակից եղա․ Մի տղա վազելով մոտեցավ ավտոբուսին, դիմացի նստարանին մի տոպրակ դրեց ու նորից հեռա ցավ․ Վարկյաններ անց բոլորը իրար բրբրդելով սկսեցին փախչել ․․․Վերջերս տարօրինակ իրավիճակում էի հայտնվել. նստել էի դեպի Երևան գնացող երթուղային, երբ մի տղա դի-մացի նստարանին մի կապոց դրեց ու վազելով հեռացավ…
Պիտի գնայի կողքի քաղաք՝ ընկերուհուս տուն: Կա-յարանում առաջին կանգառից նստեցի երթուղային, ինչպես հասկացա, վար որդը սպասո ւմ էր, որ բոլոր նստա-րանները զբաղեցնեն և միայն այդ ժամ անակ շարժվի: Հանկարծ մի երիտ ասարդ մոտեցավ, դիմացի նստարա-նին դրեց իր սև տոպրակը և վազելով գնաց մի կողմ՝ ընթացքում գոռալով.
-Վարպետ ջան, հեսա կգամ, չգնաս:
2 րոպե լուռ էր, սակայն հետևի նստ արանին միջին տարիքի մի կին գոռաց.
-Իսկ եթե նա ական է դրել և հիմա էլ փախավ: Ընկերո ւհի, նայեք, թե ինչ կա մեջը:
Ես էլ զարմացած հարցրեցի, թե ինչու՞ ես պայթեմ առաջինը, եթե իսկա պես ական կա:Այդ կինը չծո ւլացավ, մո-տեցավ, ձեռքը ձգեց դեպի դիմացի նստարանը և կլորացած աչքերով նայեց ուղևորներին և վարորդին.
-Հաստատ ական է, պինդ է և ծանր…փախնենք, փրկ վենք…-և առաջինը դուրս թռավ երթ ուղայինից:
Թե ինչ սկսվեց այդ պահին, ան հնար է նկարագրել: Իսկա կան քաոս էր: Մարդիկ իրար հերթ չտա լով փորձո ւմ էին իջնել, բրդբրդում էին միմյանց, գոռում… 30 վարկյան անց երթուղայինում մարդ չմնաց: Վարորդն էլ արդեն պատրաստվում էր ոստիկանություն զանգել, երբ տես անք, որ հեռ վից վա զելով գալիս է «ահաբեկիչ» երիտա-սարդը, իսկ ձեռքում էլ… շաուրմա էր բռնած:
Զարմա ցած նայեց մեզ, իսկ հետո էլ ամաչելով ժպտաց.
-Բոլորդ ինձ էիք սպասու՞մ… շնորհակալ եմ: Վարպետ, շու՞տ ես շարժվելու:
