Կնոջիցս այդպիսի բան չէի սպասում․․․Պարզվեց մինչև հիմա հրեշի հետ եմ ապրել։Կնոջս հետ ապրել ենք 12 տարի: Ունենք 3 երե-
խա:
Ժամանակի հետ միմյանց հանդեպ սառեցինք, իսկ հետո ես ուրիշ կնոջ հանդիպեցի: Սիրահարվեցի:Դե դա ինչպես է լինում…մեզ
մոտ սիրավեպ սկսվեց, շատ աննկատ:Հանդիպում էինք երկար ժամանակ, իսկ հետո էլ մի օր ասաց.
-Կամ ամուսնալուծվում ես, կամ մենք բաժա նվում ենք:
Խոսեցի կնոջս հետ, որքան հնարավոր էր հանգիստ բացատրեցի: Անսպասելի էր, բայց նա ոչ գոռաց, ոչ արտասվեց: Ասաց, որ կա-
րող եմ հավաքել իրերս:Դասավորում եմ հագուստս, տեսնում եմ՝ նա էլ երեխ աների իրերն է լցնում ճամպրուկի մեջ:Ասում է.
-Իսկ դու հույս ունեի՞ր, որ պիտի գնաս, հան գիստ ապրես, իսկ երեխ աների մասին էլ միայն կիրա կի օրերին հիշե՞ս: Ոչ, սիրելիս: Հի-
մա դու ունես լիարժեք ընտանիք. ավելի լավ է, երեխաները դեռ քեզ հետ մնան:
Եթե ինձ լքում ես, անձնական կյանքս դասավորելու հնարավորություն տուր:Ասում է, իբր երեխաների համար պատասխանատվութ-
յունը պիտի հավասար կիսենք, չէ որ նրանք մեր երկուսինն են:Պարզվում է, այսքան տարի հրեշի հետ եմ ապրել. ինչպե՞ս մարդ կա-
րող է լքել երեխաներին՝ անձնական կյանքը դասավորելու համար…
Հիմա ինչպես այս ամենը բացատրեմ սիրելիիս:
