Հարսանիքի ներկաները մտածում էին, թե հարսի մայրը առանց նվեր է եկել․ Երբ հանդիսավարը հայտարարեց մայրիկի համեստ նվեր, բոլորը զարմանքից ապշեցին․ Նրանք այդպիսի նվեր չէին սպասում․․․Ես լուս անկարիչ եմ, աշխա տել եմ հարյուրավոր միջոցառում ների ժամանակ: Սակ այն կա մի պատմ ություն, որ տեղի ունեցավ հարսանիքներից մեկի ժամանակ: Ես այն երբեք չեմ մոռանա:
Կազմա կերպել էին շքեղ հար սանիք, ամեն ինչ հրա շալի էր արված: Հետո պարզ դար ձավ, որ երկու կողմերը հավա սար վճարել են: Բանն այն է, որ փես այի ծնող ներն իրենց այնպես էին պահում, կարծես նրանք այստեղ տանտե րեր են: Իսկ հարսը միայն մայր ուներ, ով լուռ և համեստ նստած էր:Եկավ նվերների ժամանակը: Նկա-րահանում եմ փեսայի ծնողներին, ովքեր մոտեցան նորապսակներին, վերցրեցին բարձրախոսը, որպիսի բոլորը լսեն, և ընտանիքի հայրը հայտարարեց, որ ինքն ու կինը նվիրում են շքեղ կահույք: Գոհ ժպիտը փայլեց նրա դեմ-քին, իսկ հյուրերն ուրախ ծափահարեցին:Եկավ հարսի մոր հերթը: Նրան նույնպես բարձրախոս տվեցին և նա հանգիստ ասաց.
-Նորապսակներին ցանկանում եմ 3-սենյականոց բնակարան նվիրել, որպիսի կարողանան տեղադրել նվեր ստացած կահույքը: Սիրելիներս, ընդունեք իմ համեստիկ նվերը:
Ասել, որ հյուրերը փոքր ինչ շոկի մեջ էին, նշանա կում է ոչինչ չասել: Հարսի մայրն ու տա տիկը որոշել էին միա-սին ապրել, իսկ բնակարանը նվիրել աղջկան: Վերանորոգել էին տունը, որպիսի նորապսակներն անհոգ ապրեն:
Ասածս ինչ է, պետք չէ փորձել ավելի լավը կամ հարուստ թվալ,մարդուն զարդարում է բարությունն ու պարզութ-յունը:
