Հարևանուհիս առիթը բաց չէր թողնում ինձ հետ հանդիպելու համար․ Մի օր էլ ինձ հրա վիրեց իր տուն ու․․․Արդեն երկուսուկես շա-բաթ է, որ Անտոնը դուրս չի գալիս իր <<նոր>> բնակարանից, որը գտնվո ւմ է բազմաբ նակարան շենքի ութերորդ հարկում: Այս ըն-թացքում նա ոչ մե կի հետ չի շփվել: Միայն թե եր բեմն իր միայնակ հար ևանուհին, ով երկար ժամանակ է, ինչ աչք է դրել նրա վրա, մուտք էր գործում բանական տարբեր խնդրանքներով՝ դանակ ներ սրել, պար տքով աղ, հեռախոսի հետ կապ ված ինչ-որ խնդրիր և այլն:
Հարևանուհին գեղեցիկ կին էր և կարծես թե միակն է ով այդ ժամանակահատվածում չէր զայրացնում Անտոնին:Անտնի մոտ դեպրե-սիա էր ինքնամեկուսացման պատ ճառով, որի շնորհիվ նա մնացել է առանց աշխա տանքի։Անտոնի հարևանուհին ապրում էր յոթե-րորդ հարկի՝ երկու սենյականոց բնակարանում, ուներ երկու փոքր դուստրեր՝ երկվորյակներ 5 տարեկան:
Իսկ մեր հերոսն արդեն մի քանի տարի է, ինչ ապրում է իր մեկ սենյականոց բնակարանում:Մի անգամ հարևանուհին Անտոնին հը-րավիրեց իր տուն: Տղայի հաշվարկով դա նշան էր բարեկա մության և երախ տագիտություն՝ մանր օգնո ւթյունների համար։ Նա ի-հարկե համաձայնվեց, քանի որ սովոր չէր մերժելու իր միայնակ հարևանուհուն:Երբ Անտոնը հատեց բնակարանի շեմը, հարևանու-հին ամուր բռնեց նրա ձեռքը և ականջին շշնջաց.
— Անտոն, իմ գործընկերւհիներն են եկել ինձ մոտ: Ես քեզ ուզում եմ դեմել մի փոքրիկ խնդրանքով: Նրանք բոլորն ինձ տանջում են այն հարցով, թե ինչու եմ ես միա յնակ: Խնդր ում եմ կարող ես ձևացնել իբր դու իմ ընկերն ես: Միգուցե այդ ժա մանակ նրանք ինձ հանգիստ թողնեն:
Անտոնը որոշեց օգնել նրան և այնպես մտավ դերի մեջ, որ մինչ այժմ ապրում են միասին աղջկա բնակարանում, իսկ իր բնակարա-նը տվեցին վարձով, քանի որ նա ժամանակավորապես գործազուրկ է: Վերջին ժամանակներւմ նա բավականին երջանիկ է դարձել:
