Նրանք ամուսնացած էին շուրջ երեսուն տարի, ունեին չորս երեխա,որոնցից մեծը 25 տարեկան էր, իսկ ամենա-փոքրը 11 տարեկան: Ապրել էին ունենալով թե լավ , թե վատ օրեր: Ամուս նուն չէր կարելի բնութագրել որպես ի-դեալական ամուսին, կռվարար էր, եսասեր, իսկ կինը նրա հակառակ պատկերն էր, հիանալի մայր, կին:
Մի օր ամուսինը երեկոյան վերադարձավ տուն, մի փոքր գինովցած: Նա կնոջն ասաց, որ որոշել է հեռանալ նը-րանից, քանի որ այլ կնոջ է սիրում և ցանկանում է կյանքը նրա հետ շարունակել:Կինը հանկարծակիի եկավ, նման բան նա չէր սպասում: Մի պահ լռեց ու ասաց,
— Որոշումը քոնն է, բայց իմացիր, ես քեզ այլևս հետ չեմ ընդունի:
Ամուսինն արհամարհանքով մի հայացք գցեց կնոջ վրա ու ասաց,
— Հույս չունենաս, որ ետ կգամ, իմ գեղեց կուհին ինձ կեր ջանկացնի, գնա քեզ հայելու մեջ նայիր ու եթե շատ կցանկանաս կարող ես իմ փեր իին էլ տեսնել: Շուտով կգամ իմ իրերի ետևից: Երեխաների հետ ես ինքս կխո-սեմ, — ասաց ու գնաց տանից:
Այդ խոսքերը մինչև հոգու խորքը խոց եցին կնոջը: Նա հիշեց, թե որքան դառն օրեր է անցկացրել այդ ամուսնու կողքին, որքան վիրավորանք է տարել նրանից ու այսօր արժանացավ այդ խոսքերին:Մի քանի օր նա շատ ծանր ապրումներ ունեցավ, սակայն ոչ այն պատճառով, որ լավ ամուսին էր ունեցել, որը լքել էր իրեն, ուղղակի ափսո-սում էր, որ կյանքի լավագույն տարիները նվիրել էր նրան:
Մի օր աշխատանքից վերա դառնալիս, նա հանկարծ հան դիպեց ամուս նուն, որ սիրուհու հետ գրկախառնված պատրաստվում էին փողոցն անցնել: Ամուսինը նկատեց նրան, մի հոնքը վեր բարձրացեց ու սիրուհու ականջին ինչ որ բան շշնջաց:Սիրուհին շրջվեց ու սկսեց ուշադիր զննել կնոջը: Կինը քա յլերն ուղղեց նրանց կողմը, մոտե-ցավ: Այդ պահին սիրուհին քմծիծաղ տվեց ու ասաց.
— Հիմա հասկանում եմ այս տղամարդուն, ինչպես նա կարող էր ապրել այսպիսի կնոջ հետ և մտքովդ չանցնի ինձ հետ վիճել:
— Հավասարը հավասարի հետ է վիճում, ես օրինական կին եմ, թե կուզ և հիմա լքված, չորս երե խաների մայր, իսկ դու ընդամենը՝ սիրուհի, ուղղակի մի երկու բան ունեմ ասելու, — սկսեց կինը շատ հանգիստ տոնով,- այո ես այդ տղամարдու կինն եմ եղել 30 տարի շարունակ,կարծո՞ւմ ես ես այսպիսին եմ եղել երիտասադ տարիքում, կի-նը տղամարդու հայելին է, թագավորի կողքին է թագուհի լինում, հետևություն արա խոսքերիցս:
Լավ իմացիր, լավ ամո ւսնուն, ոչ մի կին հեշտո ւթյամբ չի զիջում, հավատա, չորս երեխաների մայրը, հաստատ կկարողանար ատամներով պաշտպանել իր ընտանիքի ամրությունը, և հետո երբ ամուսինները բաժանվում են, ամուսնության ընթացքում ձեռք բերված ամեն ինչ հավասարապես կիսվում է:
Մենք չորս երեխա ունենք, և նրանցից երկուսը հոր հետ կտեղափոխվեն ձեզ մոտ ապրելու, քանի որ դուք երկու-սով եք և կարող եք հոգ տա նել երկու փոք րերի մասին, իսկ ես միայ նակ կին եմ, և ինձ մոտ կմնան ավագները, որպեսզի կարողանան հոգ տանել, թե իրենց և թե իմ մասին, — ու շրջվելով ամուսնուն ասաց, — կարող ես գալ քո և երեխաների իրերի հետևից, ես դրանք արդեն պատրաստել եմ:
