Յուրաքանչյուր մայր և յուրաքանչյուր հայր գիտեն, որ երեխա մեծացնելն այնքան էլ հեշտ գործ չէ: Երբեմն նույնիսկ ամենախոնարհ ծնողները չեն կարող դիմանալ դրան և ստիպված կորցնում են իրենց տրամադրութ-յունը:
Երբ Փրեսլին իր մայրիկի նկատմամբ ցուցաբերեց անշնորհակալություն, նրա մայրը՝ Հեյլի Հազելը, որոշեց դաս տալ աղջկան: Այդ ամերիկուհին միայնակ է մեծացնում դստերը:Նա անում է ամեն ինչ, որպեսզի Փրեսլին որևէ բանի կարիքը չունի: Կինը դժվարությամբ է աշխատում, և փրձում է գումարը խնայել իր երեխայի կրթության համար:
Ուսումնական տարվա մեկնարկից առաջ Հիլին որոշեց դստերը ոչ մեծ,բայց շատ գեղեցիկ նվեր մատուցել` գըր-չատուփ՝ Լոլ տիկնիկների պատկերով, որոնից Պրեսլին պարզապես խենթանում էր:Այն գնելով, Հեյլին ամբողջ ճանապարհին պատկերացնում էր, թե որքան երջանիկ կլինի նրա դուստրն այդ նվերը ստանալով: Այնուամենայ-նիվ, ամեն ինչ տեղի չունեցավ այնպես, ինչպես պատկերացնում էր հոգատար մայրիկը:
Բայց ուրախության փոխարեն, փոքրիկ աշակերտուհին սկսեց լացել: Հեյլին զարմացավ նրա այդպիսի արձա-գանքից: Պարզվում է, որ նրա դասարանից որոշ աղջիկներ արդեն ունեին նմանատիպ գրչատուփ, իսկ Փրեսլին երազում էր մեկ այլ բանի մասին:
Աղջիկն այն վերցնելով նետեց աղբարկղի մեջ: Կինը ցանկացավ բարկանալ իր անշնորհակալ դստեր վրա, բայց ժամանակին հավաքեց ինքն իրեն՝ գտնելով մի միջոց, որի շնորհիվ նա կպատժի Փրեսլիին, առանց ձայնը բար-ձրացնելու:Մայրիկը գնաց խոհանոց և գտավ մի թափանցիկ տոպրակ և դրա վրա գրեց «Գրչատուփ»: Հեիլին դստերն ասաց, որ մեկ տարի շարունակ, աղջիկն իր բոլոր գրենական պիտույքները կտանի դպրոց այդ տոպ-րակի մեջ, քանի որ մեկ այլ գրչատուփ նա այլևս չի ստանա։
Բացի այդ, մայրը ստիպեց Փրեսլիին <<Լոլ>> գրչատուփը հանել աղբարկղից: Ամերիկուհին պարզեց, թե ով է դստեր դասարանում ամենաաղքատ ընտանիքից երեխան և նրան տվեց այդ նույն «Լոլ» գրչատուփը:
