Մանկության ընկերուհիս գյուղում է ամուսնացել․ Էն օրը ինձ ու ամուսնուս հրավիրեց իրանց տուն, մտածեցի, լավ առիթ ա, գլուխ գովամ, թե ինչ տուն ունեմ քաղաքում, բայց․․․Պարզվեց, ես եմ նրան նախանձելու

Մանկության ընկերուհիս գյուղում է ամուսնացել․ Էն օրը ինձ ու ամուսնուս հրավիրեց իրանց տուն, մտածեցի, լավ առիթ ա, գլուխ գովամ, թե ինչ տուն ունեմ քաղաքում, բայց․․․Պարզվեց, ես եմ նրան նախանձելու:Ես վաղուց հեռացել էի իմ հայրենի գյուղից, չեմ սիրում գյուղը: Ինձ միշտ քաղաքը ձգելա:

Հիմա հարուստ մարդ ունեմ, լավ տան մեջ ենք ապրում, ես իմ մեքենան ունեմ, սաղ օրը խանութներում եմ, գեղեցկության սրահնե րում: Մի օր պատահական հանդիպեցի մանկությանս ընկերուհուն: Հրավիրեցի իմ տուն, որ տեսնի ոնց եմ ապրում ու նախանձի: Եկավ, ասեց, շատ լավ տուն ունես, բայց ասեց, որ շտապում ա, որ հասնի տուն ամուսնուն կերակրի:

Մեզ հրավիրեց գյուղ:Մարդուս համոզեցի գնացինք: Ես մտա նրա հասարակ տունը, առանձին ճոխություն չկար տան մեջ, սովորա կան գյուղի տուն էր, նայեցի, թե ինչպես է նա ուրախանում իր տան ամեն մանրուքով:

Ամուսնու հետ շատ ջերմ էինք, և հասկացա, որ երջանկության համար պետք չէ հարուստ լինել, իրական հարստությունը գեղեցիկ ու լավ ընտանիք ունենալու մեջ է: Փաստորեն ես հպարտանում էի սխալ բաներով… այս ճամփորդությունը շատ բան փոխեց իմ մեջ։ Մտքովս չէր անցնի, որ ես կնախանձեմ նրան:

Եթե հավանեցիք այս գրառումը կիսվեք Ձեր ընկերների հետ.
GOOD LOOKING NEWS