Մեր նշանադրության օրը ապագա սկեսուրս ասաց, որ պետք է այցելեմ ամեն տեսակի բժշկի և իրեն ներկայաց-նեմ բժշկական քարտս․ Ամենասարսափելին այն է, որ ապագա ամուսինս լսեց և ոչինչ չասաց․․․
Մեր նշանադրությունն էր: Իմ ծնոնղերն էին և ամուս նուս ծնողները: Բոլորն այնքան սիրալիր էին…բայց միայն առաջին 20 րոպեի ընթացքում: Հետո սկսեց ամենասարսափելին:Սկե սուրս հայտնեց, որ հարս անիքից առաջ պիտի այցելեմ բոլոր բժիշկներին և նրան տրամադրեմ իմ բուժգրքույկը:Ամուսինս համառորեն լռում էր:
Ես, իհարկե, ասացի, որ խնդիր չկա: Իսկ մայրիկս հայտնեց, որ դա լիար ժեք զառանցանք է:Սկեսուրս ասաց, որ եթե այդպես է, ուրեմն հարսանիք չի լինի այնքան ժամ անակ, մինչև չներկայացնեմ նրան մեր ամբողջ ցեղում ե-ղած բոլոր հիվանդությունները:Հայրս կոպտեց սկե սուրիս և հեռացավ: Ես մնացի:
Ինձ անհարմար էի զգում, որ իքնս էլ գնամ:Գիշերն ինձ ու ամուսնուս առանձին պառկեցրեցին,դա նույնպես տա-րօրինակ էր, բայց այդ ժամա նակ էլ ամուսինս լռեց: Քնե լուց առաջ իմացա, որ վաղը գնում ենք ամուս նական պայմանագիր կնքելու:
Զարմանքից բերանս բաց էր մնացել:Առավոտյան վաղ արթնացա և հեռացա: Հանեցի հեռախոսիս քարտը և գը-ցեցի աղբը: Հասկացա, որ ժամանակին եմ փախչել…
