Միգուցե, ես սխալ էի, բայց արածիս համար չեմ փոշմանել․․․Երեկ ավտոբուսով տուն գնալիս 9-10 տարեկան մի խումբ երեխաներ բարձրացան ավտոբուս․․․Միգուցե, ես սխալ էի, բայց արածիս համար չեմ փոշմանել․․․Երեկ ավտոբուսով տուն գնալիս 9-10 տարեկան մի խումբ երեխաներ բարձրացան ավտոբո ւս․․․

Գո ւցե սխալ էի, բայց չեմ զղջում արա ծիս համար… Երեկ նստած էի ավտոբո ւսի մեջ, տուն էի գնում: Կանգառում ավտոբուս բարձրա ցան մոտ 9-10 տարեկան մի խումբ դպրոցականներ…Երեկ նստած էի ավտոբո ւսի մեջ, տո ւն էի գնում:Կանգառում ավտոբուս բարձրա ցան մոտ 9-10 տարեկան մի խումբ դպրո ցականներ, կողքիս նստեց մի աղ ջիկ՝ լուռ, մի տեսակ կծ-կված:
Նրանց մեջ կար մեկը, ով շատ էր տար բերվում մյուսներից, բայց ոչ լավ հատկո ւթյուններով: Հենց այդ տղան նայեց ընկրեր-ներին, ինչ-որ բան շշնջաց նրանց, և բոլորը միա սին կողքիս նստած աղջ նակին սկսեցին վիրավորել.
-Ծուռ աչք, թեք աչք…շաշ…

Աղջիկն ակ նոցով էր, ակն հյատ էր, որ ունի տեսողո ւթյան հետ կապ ված խնդիրներ: Խեղճն ամոթից ար դեն քիչ էր մնում մտ ներ նստ արանի տակ, սա կայն ձևա ցնում էր, իբր չի լսո ւմ: Նրանց հետ էր նաև ուսո ւցչո ւհին, իսկ նա…ուղղակի ուշադրո ւթյուն չէր դարձնում:
Մյուս մեծահասակները նույնպես:Հանկարծ համբերությունս սպառվեց: Մի փոքր առաջ եկա, որ «առաջնորդը» լսի, թե ինչ եմ ասում, և բերանիցս ինքն իրեն դուրս թռավ.
-Իսկ դու չաղ ես: Գեր և ճարպոտ: Քեզ դուր եկա՞վ:
Ամբոխը լռեց: Տղան մտածեց մի րոպե, իսկ հետո շարունակեց.
-Ես գեր չեմ, բայց նա շաշ է: Նայիր նրա ծուռ աչքին:

-Հետո ինչ, դա բուժվում է, ասացի ես,- իսկ դու գեր ես: ԱՄբողջ կյանքում էլ այդքան չաղ կմնաս…Գեր…
Նկատեցի, որ ընկերներն ամեն մեկը մի կողմ անցան: Իսկ այդ «համար ձակը» շարունակում էր քթի տակ կրկնել «ես գեր չեմ», սա-կայն որոշեց ինձանից հեռու գնալ: Ես անդադար նրան էի նայո ւմ խիստ հայաց քով: Երբ պտտվեցի դեպի աղջնակը, տեսա, որ հիա-ցած հայ ացքով ինձ է նայում: Ես ասացի.
-Տեսա՞ր, թե ինչպես է պետք նմաններին պատասխանել: Հիշեցի՞ր:
Երբ դպրոցականներն իջնում էին, ես հայացքով ճանա պարհում էի այդ անշնորք տղային,նա արդեն կանաչել էր վախից:Երբ եկա տուն, սկսեցի մտածել, թե ինչու են որոշ երեխաներ այդքան չար մեծանում, կարծես պատ կերացում չունեն, թե ինչ է կարեկցանքը, ամոթը…Հիմա սկսել եմ մտածել, արդյո՞ք ճիշտ վարվեցի…
