Մի անգամ Երջանկությունը գնում էր ան տառով ու հան կարծ փոսն ընկավ, նստեց ու սկ սեց դառնագ ին լաց լինել: Այդ պա հին մի մարդ է անցնում, Երջանկությունը լսում է քայլերը և բացականչում:
— Բարի մա րդ, հանիր ինձ այստեղից:
— Իսկ ինձ ինչ կտաս դրա դիմաց, — հար ցնում է մարդը:
— Իսկ դու ինչ ես ուզում, — հարցնում է Երջանկո ւթյունը:
— Ես ուզում եմ մեծ ու գեղեցիկ տուն ծովափին, որ ար ժենա միլիոն դոլար:
Երջանկությունը կատ արեց այդ մարդու ցանկո ւթյունը,իսկ այդ մարդը մտավ տան մեջ ու մոռացավ օգնել Երջանկո ւթյանը: Երջան-կությունը սկսեց ավելի բարձր լաց լինել:Հանկարծ կրկին ոտնաձայներ լսեց:
— Բարի մարդ, հանիր ինձ այ ստեղից:
— Իսկ ինչ կտաս դրա դիմաց, — հարցրեց մարդը:
— Իսկ դու ի՞նչ ես ուզում, — ասաց Երջանկությունը:
— Ուզում եմ թանկարժեք մեքենաներ ունենալ, տարբեր մակնիշների:
Երջանությունը կատարեց այս մարդու ցանկությունը, և վերջինս շատ ուրախանալով, անմ իջապես սլա ցավ իր մեքենաները վայե-լելու, սակայն մոռացավ Երջանկությանը օգնել:Երջակությունն ա վելի ուժգին սկս եց լաց լինել: Հան կարծ մի մարդ նկատեց, որ անց-նում էր մոտերքով:
— Բարի մարդ, ինչ կլինի ասա ինչ ես ուզում, միայն թե հանիր ինձ այս փոսից:
— Ինձ ոչինչ պետք չի, — ժպտալով ասաց մարդը ու Երջանկությանը դուրս բերեց փոսից:
Այդ օրվանից Երջանկությունը վազում է այդ մարդու հետևից ոչ մի քայլ հետ չմնալով նրանից:
