Մի քանի օր անընդմեջ կինս հիվանդ էր․․․Միայն մի բանի վրա եմ զարմացած, ինչպես կարող է նման բան լինել։Ուրբաթ օրվանից կինս հիվանդ էր և պառկած էր անկողնում: Կիրակին՝ տունը համատեղ մաքրելու օրն է, քանի որ երկուսս էլ աշխատում ենք: Սո-վորաբար կիսում ենք բոլոր գործերը, բայց պիտի խոստովանեմ, որ մեծ մասն ինքն է անում:
Կինս ամբողջ շաբաթ իրեն վատ էր զգում, ուժ չուներ: Դրա համար էլ կիրակի օրը սկսեցի միայնակ անել ամեն ինչ:Մաքրեցի սառնա-րանը. մի քանի տոննա փչա ցած ուտելիք էր հավաքվել: Լվացի ափսե ները, 8 պարկ աղբ հավա քեցի:Փոշեկ ուլով մաքրեցի: Գնացի տնտեսական խանութ, սովորաբար միշտ ես եմ անում դա, բայց ցուցակը կինս է կազմում:
Նաև մի քանի օրվա սնունդ գնեցի:Այսօր առավոտյան կնոջս տարա բժիշկի, բերեցի տուն: Ամբողջ օրը աշխատանքի վայրում երա-զում էի, որ երեկոյան գալու եմ տուն և հանգստանամ: Բայց վերադարձա և տեսա, որ մեր 12 ամյա որդին նույնպես հիվանդացել է: Պիտի նրան էլ խնամեմ:
Հիմա ընթրիք եմ պատրաստում, բայց լվացարանն արդեն լցված է կեղտոտ ափսեներով:Ուզում եմ լացել…Ես չգիտեմ, թե կինս ինչ-պես է հասցնում ամեն ինչ և չի դադարում ժպտալ:
