Մոտ մեկ ամիս առաջ մեր տուն եկավ մորաքրոջս աղջիկը․Այդ օրվանից ամուսինս փոխվել է․․․Նա կարծես ուրիշ մարդ դարձած լինի
1 ամիս առաջ զանգեց գյուղում ապրող մորաքրոջս աղջիկը և խնդրեց, որ թույլ տամ իր դստերը ժամանակավոր ապրել իմ տանը: Աղջիկն ընդո ւնվել է համալսարան,բայց ծնող ներն այդ պահին տուն վարձակալելու հնարավո-րություն չունեին:
Ես համաձայնեցի, առավել ևս, որ մեր տանը ազատ սենյակ կա:Եկավ. նրան արդեն 6 տարի չէի տեսել, շատ էր փոխվել: Դեռ կայարանում նկա տեցի, որ ամո ւսնուս հայացքը կտրուկ փոխվեց, երբ նա տեսավ Էլինային: Դա ինձ բոլորովին դուր չեկավ:
Պլանավորել էինք հանգս տյան օրերին զբոսնել միասին, Էլինային ցույց տալ քաղաքը, այդ օրը ես աշխատանքի պիտի գնայի: Սակայն ամուսնուս պլանները կտրուկ փոխվեցին, նա ասաց, որ այսօր կգնանք զբոսնելու և սրճա-րան:
-Բայց ես աշխատանքի եմ…
-Ոչինչ, հանգս տյան օրերին էլի կգնանք, դու էլ կգաս…
Մի քանի օր առաջ էլ վերադարձա տուն և գեղեցիկ տեսարանի ականատես եղա. ամուսինս և Էլինան պառկած էին բազմոցին և հեռախոսով ինչ-որ բան նայում, շատ ջերմ զրո ւցում և ծիծա ղում:Փորձում եմ ինձ հանգստաց-նել, որ ոչ մի բան էլ չկա իրականում, ինձ միայն թվում է, բայց սիրտս իր տեղում չէ:
Ի՞նչ խորհուրդ կտաք, ասեմ քրոջս, որ այլևս չենք կարող իր դստերը թողնել մեր տանը, թե՞ սպասեմ:
