Պատահաբար հանդիպեցի նախկին ամուսնուս ու նրա սիրուհուն․ Նրանց առաջ ամոթով չմնալու համար ստիպված էի համբուրել անծանոթ տղամարդու․․․
Ոտքով բացեցի խանութի դուռը և մի կե րպ դուրս եկա։ Ոտ քից գլուխ իմ վրա կախված էին ծանր տոպր ակներ, իսկ ընդհանուր պատկերն էլ էլ ավելի էր գեղեցկանում զուգարանի թղթերի մեծ փաթեթով, որը հպարտ բռնել էի ձեռքերով։
Գլխումս երկու միտք կար․ ինչի՞ համար եմ հենց այս խանո ւթից այսքան գնում կատարել, եթե տան կողքն էլ կա տնտեսական, և երկրորդը, հիմա ինչպե՞ս այս ամենը տուն հասցնեմ։Նոր ից ու նորից զղ ջում էի, որ վաճա ռեցի մեքենաս․ այն ժամանակ ինձ թվում էր, որ բենզինն ինձ համար միայն ավելորդ ծախս է,բայց ամուսնալուծվելուց հետո սկսել եմ զգալ մեքենայի սուր պակաս։
Հանկարծ խանութի դիմաց կանգ առավ ծանոթ մեքենա․ նախկին ամուսինս էր, կող քին էլ նստած էր գերխնամ ված, գեղեցիկ և շատ շքեղ արտաքինով նրա ընկերուհին, ի դեպ, հենց նրա պատճ առով ենք ամուսնալուծվել։ Դե պատկեր ացրեք իմ վիճակը․ աշխատ անքից հետո, հոգ նած, գզգ զված մա զերով, առանց շպարի, տասնյակ տոպրակներով և զուգարանի թղթի մեծ փաթեթ բռնած։ Ունեմ բնավորության մի գիծ․ երբեք ամոթով չեմ մնա և թույլ չեմ տա, որ ինձ խղճ ան կամ ծաղրեն։
Եվ այդ պահին պիտի արագ կողմնորոշվեի, թե ինչ անել․ նախկին ամուսնուս մեքենայի կողքին թանկարժեք սև մեքենա տեսա, մեջն էլ միջին տարիքի մի տղամարդ էր նստած։ Առանց մտածելու գնացի այդ կողմ, բացեցի դու ռը, գնումներս դրեցի մեջը, ինքս էլ նստ եցի դիմացի նստար անին և համբու րեցի վարորդին։ Աննկատ նայեցի նախ կին ամուսնուս․ նա և իր ընկերուհին զարմացած ինձ էին նայում։
Անծանոթ տղամարդուն խնդրեցի, որ այստեղից տանի ինձ՝ թեկուզ կողքի փողոց։Ամոթից կարմրել էի․․․Տղամար դը հարցրեց իմ հասցեն և տարավ տուն։ Չդիմացա և արտասվելով պատմեցի, թե ինչու այդպես վարվեցի։ Ներո ղություն խնդրեցի։
Այդ օրվանից անցել է 2 տարի, մեքե նա այդպես էլ չգնեցի, քանի որ․․․ մեր ընտա նիքում շուտով համ ալրում է սպասվում։ Ահա այդպես պատահական հանդիպումը դարձավ ճակատա գրական։
