Ես նս տած էի քաղաքի սրճա րաններից մեկո ւմ,երբ ներս մտավ մի երի տասարդ աղջիկ։ Ես այնքան խղ ճացի նրան։ Այդքան երիտասարդ, բայց նման բանի միջով է անցել։ Գիտեք, 2 տարի առաջ կինս հեռացավ կյանքից։ Ու ես ստիպպված էի բավականին երկար ժամանակ հետևել, թե ինչպես է հանգում իմ ողջ կյանքի միակ սերը․․․ Դրա համար էլ ցանկացա ինչ-որ կերպ ուրախացնել այդ աղջկան, նրան հույս տալ։
Բայց ի՞նչ կարող էի անել։Հան ճարեղ մի բան մտածեցի։ Ես կան չեցի մատո ւցողուհուն ու բացատրեցի, որ ցան-կանում են փակ ել այդ աղջկա ու իր ընկ երոջ հաշիվը, բայց նրանք չպիտի իմա նային, թե դա ով է արել։ Նաև խնդրեցի մատո ւցողուհուն երկտող փոխան ցել։Ահա թե ինչ էի գրել․
-Ինչ-որ մեկի մտ քով այսօր անցավ, որ դու շատ գեղե ցիկ ես, հիա սքանչ ժպիտ ունես, իսկ աչքերդ ունակ են լու-սավորել ողջ աշ խարհը։ Քեզ մոտ ամեն ինչ լավ կլինի։ Պար զապես հիշիր դրա մասին։ Քեզ լավ օր, հր աշք աղ-ջիկ։15 րոպեից աղ ջիկն ու իր կողա կիցը խնդրեցին հաշիվը։ Ես տեսա, թե ինչպես մատո ւցողուհին նրանց ա-սաց, որ իրենց փոխարեն արդեն վճարել են։ Աղջիկը շատ զարմացավ․
Բայց ո՞վ, ինչի՞ համար։Իսկ երբ բացեց երկ տողը ու սկսեց կարդալ,նրա աչքերից արցունքներ հոսեցին։Հետո նա ժպ տաց։ Ան կեղծ, մեծ ու ուրախ ժպիտով․․․Նրա ընկ երն էլ չզսպեց ժպիտը։ Ակն հայտ էր, որ սիրելիի ժպիտն իր համար ամեն ինչ էր։
