Տարիներ առաջ մի սխալ թույլ տվեցի, որը դարձավ որդուս կյանքի կործանման պատճառը․ Արդեն 3-րդ անգամ է ամուսնանում, բայց կրկին անհաջող․ Զղջում եմ, բայց ոչինչ անել չեմ կարող․․․Ես չեմ կարո ղանում ինքնս ինձ ներել, այս ինչ արեցի, միթե՞ ես իրավունք ունեի կործ անել որ դուս կյանքը: Ես նրան կյ անք էի տվել, բայց իրա-վունք չունեի խաղալ նրա կյանքի հետ:
Ես թոշակառու եմ, թոռնիկ ներ չունեմ, այսինքն, ունեմ, բայց նր անց չեմ տեսել: Պատ ճառն այն է, որ 23 տարի առաջ աղջիկս դադ արեց ինձ հետ շփվել, որով հետև ինձ դուր չեկավ նրա ընտրյալը: Ես նրանց հար սանիքին չմասնակցեցի, թույլ չտվեցի նաև որդո ւս մաս նակցել: Եվ այդ ժամանակ վանից չենք շփվում:Որդիս արդեն 40 տարեկան է, երեք անգամ ամո ւսնացել է և իմ պատճ առով բաժանվել է կանանցից, որովհետև ինձ դուր չէին գալիս նրա կանայք:
Որդիս շատ միամիտ է, դյուրա հավատ և ինձ թվում էր որ նրա կանայք խաբում են իրեն, դավաճանում են: Թող աստված ինձ ների, բայց ես շատ դաժան էի վարվում հարս ներիս հետ, նրանց կյանքը դժոխքի էի վերածում, ու այժմ ինձ հարց եմ տալիս. Ինչո՞ւ համար, ու պատա սխանը ինքս էլ չգիտեմ: Ինձ թվում էր, որ իմ որդին ամենա-ամենան է, և այդ կանայք արժանի չեն նրան:
Երբ որդիս ցանկացավ առանձ նանալ ինձանից և եր րորդ կնոջ հետ առանձ ին տանը ապրել, ես մեծ սկանդալ սարքեցի:Եվ արյունքում հասա նրան, որ որդիս բաժանվեց նաև երրորդ կնոջից:Այսօր որդիս չունի աշխատանք, դարձել է հարբեցող, անցորդներից գումար է խնդրում օղի գնելու համար, իսկ նրա երեք կանայք էլ ամուսնացել են , դասավորել են իրենց կյանքը:
Այս ի՜նչ արեցի, եթե ես նրան չխանգարեի,նա կունենար ընտանիք, երեխաներ և կապրեր երջանիկ: Ցավոք, ինձ պես, շատ մայրեր չեն հասկանում, որ եթե կյանք ես պարգևել, դա դեռ չի նշանակում,որ իրավունք ունես կառա-վարել նրա կյանքը:
