Տղամարդը մեքենայի պատուհանից առվի մոտ տարօրինակ արկղ նկատեց․ Մոտենալով նրան՝ տեսավ,որ այն շարժվում է, արգելա-
կեց․ Բացելով այն․․․
Սովորական առավոտ էր, երբ տղարամդը գնում էր աշխատանքի։ Ճանապարհը ձյունապատ էր։ Նա փորձում էր զգույշ վարել, որ-
պիսի կարողանա կանգ առնել, եթե անտառից ինչ-որ կնեդանի հանկարծակի հայտ նվի մեքենայի առաջ։Շուտով նա ճան ապարհի
եզրին սպիտակ արկղ նկատեց։
Այն քիչ նկատելի էր ձյան վրա, բայց, ակնհյատ էր, որ մի բան այն չէ։Տղամարդը որոշեց կանգ առնել և տեսնել, թե ինչ կա արկղի մեջ։
Նրա ներքին ձայնն ասում էր, որ դա շատ կարևոր է։ Եվ, ինչպես պարզվեց, ինտուիցիան չէր սխալվում։Տղամարդը մոտեցավ արկ-
ղին և տեսավ, որ դրա մեջ կային․․․երկու նիհար, սառած կատուներ․․․
Ինչ-որ մեկը նրանց այնտեղ էր թողել և հեռացել։Կատուները սարսա փելի վիճակում էին․ հյուծված, մրսած, իսկ աչքերը թարախա-
կալած էին։ Կատուները կորցրել էին ողջ մնալու հույսը։Տղամարդու գլխում չէր տեղավորվում, թե ինչպես է հնարավոր նման դաժա-
նություն՝ անօգնական կենդանիների հանդեպ։
Նա վերցրեց արկղը և սառած կատուներին տարավ իր տուն։ Ընտանիքը ուրախ էր ընդունել փրկված կենդանիներին։Երբ կատունե-
րին զննեց անասնաբույժը, ասաց, որ նրանցից մեկը շատ ծանր վիճակում է, բայց պատշաճ խնամքի շնորհիվ նրան հնարավոր կլինի
փրկել։Ընտանիքը սիրով հոգ տարավ կատուների մասին։
Նրանց լավ լվացին և կերակրեցին։Ակնհյատ էր, որ կատուները շատ կապված էին միմյանց հետ,միշտ միասին էին խաղում և ժամա-
նակ անցկացնում։Օրեցօր կատուների ինքնազգացողությունը լավանում էր․․․իսկ քաշն աստիճանաբար ավելանում։Շուտով պարզ
դարձավ, որ երկուսն էլ կապրեն։
Սկզբում ընտանիքը մտադիր էր բուժելուց հետո կատուն երին տալ որևէ մեկին, ով պատրաստ է նրանց պահել, սակայն ժամանակի
ընթացքում այնքան կապվեցին նրանց, որ թող եցին իրենց տանը։Կատո ւներին անվա նեցին Տանգո և Կեշ։Որքան լավ կլիներ, եթե
բոլորն այս կերպ վերաբերվեին անօգնական կենդ անիներին․․․
Եղեք բարի, Աստված ամեն ինչ տեսնում է
