Փեսացուն խորանի մոտ լքեց հղի վիճակում գտնվող հարսին ու ասաց,որ պետք է ազատվի երեխայից․․․Ծննդատանը տեղի ունեցավ անսպասելին։Այս պատմության հերսուհին՝ Ջիլը, կարծում էր, որ իր կյանքում ամեն ինչ դասավորվում է, ինչպես պետք է, քանի դեռ չի հայտնվել հղիության արհես տական ընդհատ ման եզրին: Աղջիկն ըն կեր է ունեցել, որի հետ նշան վել էր և մտածում էր, որ նա իր ճակատագիրն է:
Հեքի աթը փլո ւզվել է մեկ օրում, երբ փեսացուն իրեն լքել է խոր անի մոտ:Նա պարզապես չի ներկ այացել հարսանիքի օրը… Բայց նույնիսկ սիրելիի դավաճանությունը չէր կարող երիտասարդ կնոջը ստիպել մոռանալ այդ մարդուն:Որոշ ժամանակ անց նրանք նո-րից սկսել են հանդիպել, Ջիլը պարզել է, որ հղի է: Երբ ընկերն իմացել է այդ մասին, վերջնագիր է ներկայացրել՝ կա՛մ հղիության ար-հեստական ընդհատում արա, կա՛մ հաջողություն: Նա Ջիլի հետ համատեղ երեխա չի ցանկացել ունենալ:
Ջիլը զիջել է երիտասարդին. նա հսկայական ազդեցո ւթյուն է ունեցել Ջիլի վրա: Կլինիկա հաս նելով՝ նա հանդիպել է հղիության ար-հեստական ընդհատման դեմ հանդես եկող երկու կանանց: Նրանք կնոջը բառացիորեն աղաչել են երեխային ողջ թողնել:Այդ ժամա-նակ Ջիլի ընկերն իր հետ է եղել: Նա հրել է Ջիլի ո ւսից՝ հրա հանգելով գնալ, այդ կան անց չլսել, բայց նա լսել է: Այդ խոսքերը ամուր դաջվել են նրա գլխում:
Հիվանդանոցի բուժքույրը մի քանի հարց է տվել:Հետո ուղարկել են ուլտրաձայնային հետազոտության, որի արդյունքները Ջիլին ար-գելվում էր տեսնել: Կարգն է, բայց նա, այնուամենայնիվ, տեսել է: Բուժքույրը չէր անջատել էկրանի պատկերը: Եվ այնտեղ նա տեսել է տղայի՝ իր փոքրիկին: Ձեռքերը, ոտքերը, քիթը:Դրամարկղի մոտ գնալիս նա հանկարծ հասկացել է, որ պետք է բառացիորեն փախ-չի այդ հիվանդանոցից, քանի դեռ անմեղ կյանք չի խլել:Նա ամեն ինչ պատմել է իր ընկերոջը: Նրան համոզել է, որ այդպես չի կարելի, որ ինքը չի ուզում հղիության արհեստական ընդհատում անել, ինչին վերջինս կարճ պատասխանել է.
– Ոչ, ես այդպես չեմ կարող:
Նա սկսել է հագնել իր հագուստը և նայել է սառը երկաթե գործիքներին, որոնցով պետք է սպանեին իր փոքրիկին ու որոշել է, որ եթե ընկերն իր հետ չգա,ինքը մենակ կգնա:Եվ գնացել է:Այդպես լույս աշխարհ է եկել Նիկոլաս Ջոզեֆը:Հետո կինը նորից կլինիկա է գնա-ցել՝ շնորհակալություն հայտնելու այն կանանց,ովքեր իրեն մտափոխել էին: Մեկի հետ էլ ընկերացել է: Հիմա, շատ տարիներ անց նա նամակ է գրել հղիության և արհեստական ընդհատման միջև ընտրող կանանց.
«Հիշեք՝ դուք ինչպես եք փոքրիկ, անպաշտպան աղջիկ եղել: Այն ժամանակ ինչի՞ մասին էիք երազում: Արդյոք աղջնակը կարո՞ղ էր մտածել իր երեխային սպանելու մասին: Ես գիտեմ, որ դուք երազել եք հրաշալի արքայազնի կամ պարզապես լավ տղամարդու մա-սին, որի հետ կամուսնանաք, ընտանիք կկազմեք, բայց հիմա Աստված ուրիշ ծրագրեր ունի Ձեզ հետ կապված:
Ես գիտեմ, որ հիմա ձեր երազանքները փշրել են ամենալկտի ձևով: Բայց Նա ձեզ հնարավորություն է տվել ընտանիք կազմելու: Նույ-նիսկ եթե այն հիմա բաղկացած է միայն երկու հոգուց, որոնցից մեկը դեռ չի ծնվել…Պարզապես հավատացեք, որ ամեն ինչ լավ կլի-նի: Նունիսկ եթե այդպես չի թվում: Նույնիսկ եթե այսօր ձեր կյանքում ամեն ինչ վատ է»:
