Քույրս ու ես նույն օրվա ծնունդ ենք, միայն մի տարբերությամբ․․․Ինձ թողել են հիվանդանոցում, իսկ քրոջս տարել են տուն
Մենք ամուսնացած ենք արդեն 5 տարի, բայց նա իր ընտանիքի մասին ոչինչ չի պատմել, չնայած իմ շատ ուժեղ հետաքրքրասիրութ-յանը, ես անընդհատ հարցնում էի նրան, բայց նա ամաչելով փոխում էր խսակցությունը:Ժամանակի ընթացքում ես դադարեցի տալ նրա նմանատիպ հարցեր։ Մի օր` արդեն չեմ հիշում թե ինչ առիթ էր մեր տանն ամուսինս լավ խմել էր, չնայած նա այդքան էլ սեր չու-նի խմիչքի հետ։
Այդ պահին, ասես բառացիորեն ինչ-որ մեկը նրան ասաց, որ մոտենա ինձ և հարցնի՝ հիշո՞ւմ ես դու հարցնում էիր ինձ իմ ընտանի-քից: Ես քեզ հիմա ամեն իմչ կպատմեմ, բայց մի պայմանով, եթե խոստանաս, որ այս թեման այլևս չես բացի։Մենք գնացինք ննջարան, ես լուռ նստեցի և լսեցի.
֊ Ես ինքս էլ այս ամենի մասին իմա ցել եմ 4 տարի առաջ, երբ ավա րտում էի մանկատունը։ Դայակ ներից մեկն ինձ շատ լավ էր վե-րաբերվում այնտեղ, կար ծես նա լիներ իմ մայրը, նա միշտ ինձ տա լիս էի թղվածքներ, ավելի շատ ապ ուր էր լցնում ափսերս մեջ և թաքուն կոտլետներ էր տալիս: Երբեմն ինձ համար հագուստ էր գնում, այդ պահին ես չէի հասկանում, թե ինչու է նա այդքան ուշա-դիր իմ նկատմամբ, հարցնում էի, թե ինչպես եմ ես հայտնվել մանկատանը, իսկ նա չէր պատասխանում:
Հետո նա հիվանդացավ, և մի օր զանգահարեց ինձ և խնդրեց, որ ես այցելեմ նրան, պար զվեց, որ ես ունեմ ընտանիք, նրանք լավ են ապրում, երջանիկ, բավարար չափով ունեվոր են, ես ունեմ քույր, մենք ծնվել ենք նույն օրը, միայն այդ օրը նրան տարել են տուն, իսկ ինձ թողել են հիվանդանոցում` այն խոսքով, որ նրանք երկու երեխա չեն կարող պահել:
Ծնողներս ամենից շատ սիրում են իրենց դստերը, ես չեմ էլ փորձել շփվել ծնողներիս հետ, եթե այն ժամա նակ նրանք չունեին իմ կա-րիքը, հիմա առավել ևս չեն ունենա, անկեղծ ասած, ես շատ երջանիկ եմ, որ ունեմ քեզ` Իմ կին,
֊ Այս խոսակցությունից հետո էլ արտասվոցի, մի գուցե ես ինչ֊որ բան այն չեմ արել, բայց որոշեցի, որ պետք է ամուսնուս ավելի երջանիկ դարձնեմ։
